Ordinal560
- Checked
- Reference checked
- Work
- Torah / Hebrew Bible
- Language
- Hebrew
- Counted as
- Verse
- Reference
- Torah / Hebrew Bible
- Citation
- Torah / Hebrew Bible Isaiah 22:10
- Reference check
- Tier 1
Opening
Theonyma
Opening page.
Opening
Opening page.
Latin Ordinal
Showing 50 of 123 checked matches: 123 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
וְאֶת־ בָּתֵּ֥י יְרוּשָׁלַ֖͏ִם סְפַרְתֶּ֑ם וַתִּתְֿצוּ֙ הַבָּ֣תִּ֔ים לְבַצֵּ֖ר הַחוֹמָֽה׃
וַיִּשְׁלַח֙ בֵּֽית־ אֵ֔ל שַׂר־ אֶ֕צֶר וְרֶ֥גֶם מֶ֖לֶךְ וַֽאֲנָשָׁ֑יו לְחַלּ֖וֹת אֶת־ פְּנֵ֥י יְהוָֽה׃
וַיְהִ֗י אַחַר֙ הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה וְהָ֣אֱלֹהִ֔ים נִסָּ֖ה אֶת־ אַבְרָהָ֑ם וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֔יו אַבְרָהָ֖ם וַיֹּ֥אמֶר הִנֵּֽנִי׃
וַיֹּ֣אמֶר יְשַֽׁעְיָ֔הוּ קְח֖וּ דְּבֶ֣לֶת תְּאֵנִ֑ים וַיִּקְח֛וּ וַיָּשִׂ֥ימוּ עַֽל־ הַשְּׁחִ֖ין וַיֶּֽחִי׃
כִּ֤י מִקְּטַנָּם֙ וְעַד־ גְּדוֹלָ֔ם כֻּלּ֖וֹ בּוֹצֵ֣עַ בָּ֑צַע וּמִנָּבִיא֙ וְעַד־ כֹּהֵ֔ן כֻּלּ֖וֹ עֹ֥שֶׂה שָּֽׁקֶר׃
שָׁ֤ם אַשּׁוּר֙ וְכָל־ קְהָלָ֔הּ סְבִֽיבוֹתָ֖יו קִבְרֹתָ֑יו כֻּלָּ֣ם חֲלָלִ֔ים הַנֹּפְלִ֖ים בֶּחָֽרֶב׃
אֶל־ חִכְּךָ֣ שֹׁפָ֔ר כַּנֶּ֖שֶׁר עַל־ בֵּ֣ית יְהוָ֑ה יַ֚עַן עָבְר֣וּ בְרִיתִ֔י וְעַל־ תּוֹרָתִ֖י פָּשָֽׁעוּ׃
וְהַלְוִיִּ֗ם יֵשׁ֧וּעַ בִּנּ֛וּי קַדְמִיאֵ֥ל שֵׁרֵבְיָ֖ה יְהוּדָ֣ה מַתַּנְיָ֑ה עַֽל־ הֻיְּד֖וֹת ה֥וּא וְאֶחָֽיו׃
וַיְהִ֗י הַמַּקְרִ֛יב בַּיּ֥וֹם הָרִאשׁ֖וֹן אֶת־ קָרְבָּנ֑וֹ נַחְשׁ֥וֹן בֶּן־ עַמִּינָדָ֖ב לְמַטֵּ֥ה יְהוּדָֽה׃
עַ֤ל הַר־ נִשְׁפֶּה֙ שְֽׂאוּ־ נֵ֔ס הָרִ֥ימוּ ק֖וֹל לָהֶ֑ם הָנִ֣יפוּ יָ֔ד וְיָבֹ֖אוּ פִּתְחֵ֥י נְדִיבִֽים׃
וַיָּבֹ֣א מֹשֶׁ֗ה וַיְדַבֵּ֛ר אֶת־ כָּל־ דִּבְרֵ֥י הַשִּׁירָֽה־ הַזֹּ֖את בְּאָזְנֵ֣י הָעָ֑ם ה֖וּא וְהוֹשֵׁ֥עַ בִּן־ נֽוּן׃
אֶל־ אֶ֛רֶץ זָבַ֥ת חָלָ֖ב וּדְבָ֑שׁ כִּי֩ לֹ֨א אֶֽעֱלֶ֜ה בְּקִרְבְּךָ֗ כִּ֤י עַם־ קְשֵׁה־ עֹ֙רֶף֙ אַ֔תָּה פֶּן־ אֲכֶלְךָ֖ בַּדָּֽרֶךְ׃
קַ֚ח מֵֽאִתָּ֔ם וְהָי֕וּ לַעֲבֹ֕ד אֶת־ עֲבֹדַ֖ת אֹ֣הֶל מוֹעֵ֑ד וְנָתַתָּ֤ה אוֹתָם֙ אֶל־ הַלְוִיִּ֔ם אִ֖ישׁ כְּפִ֥י עֲבֹדָתֽוֹ׃
עָזִּ֤י וְזִמְרָת֙ יָ֔הּ וַֽיְהִי־ לִ֖י לִֽישׁוּעָ֑ה זֶ֤ה אֵלִי֙ וְאַנְוֵ֔הוּ אֱלֹהֵ֥י אָבִ֖י וַאֲרֹמְמֶֽנְהוּ׃
וַיְהִ֥י יְהוָ֖ה עִם־ יְהוֹשָׁפָ֑ט כִּ֣י הָלַ֗ךְ בְּדַרְכֵ֞י דָּוִ֤יד אָבִיו֙ הָרִ֣אשֹׁנִ֔ים וְלֹ֥א דָרַ֖שׁ לַבְּעָלִֽים׃
וַֽיְחַלְּק֥וּ לָהֶ֛ם אֶת־ הָאָ֖רֶץ לַֽעֲבָר־ בָּ֑הּ אַחְאָ֞ב הָלַ֨ךְ בְּדֶ֤רֶךְ אֶחָד֙ לְבַדּ֔וֹ וְעֹֽבַדְיָ֛הוּ הָלַ֥ךְ בְּדֶרֶךְ־ אֶחָ֖ד לְבַדּֽוֹ׃
And when he was departed thence, he went into their synagogue:
He hath holpen his servant Israel, in remembrance of his mercy;
O LORD our Lord, how excellent is thy name in all the earth!
I will meditate also of all thy work, and talk of thy doings.
And Abiathar shewed David that Saul had slain the LORD’s priests.
Nevertheless to abide in the flesh is more needful for you.
apaamiivaaM savitaa saaviSan nya\g variiya id apa sedhantv adrayaH
druhaH paashaan prati sa muciiSTa tapiSThena hanmanaa hantanaa tam
asmaa id u tvaSTaa takSad vajraM svapastamaM svarya\M raNaaya
ayaa ha tyam maayayaa vaavRdhaanam manojuvaa svatavaH parvatena
uto samasminn aa shishiihi no vaso vaaje sushipra gomati
ava yakSva no varuNaM raraaNo viihi mRLiikaM suhavo na edhi
ahaM cana tat suuribhir aanashyaaM tava jyaaya indra sumnam ojaH
marmaaNi te varmaNaa chaadayaami somas tvaa raajaamRtenaanu vastaam
tad oka aa haribhir indra yuktaiH priyebhir yaahi priyam annam acha
eha yaatam pathibhir devayaanair vidyaameSaM vRjanaM jiiradaanum
adbhiH soma papRcaanasya te raso .avyo vaaraM vi pavamaana dhaavati
na maa taman na shraman nota tandran na vocaama maa sunoteti somam
trir aa divaH savitar vaaryaaNi dive -diva aa suva trir no ahnaH
sanaa atra yuvatayaH sayoniir ekaM garbhaM dadhire sapta vaaNiiH
namyaa yad indra sakhyaa paraavati nibarhayo namuciM naama maayinam
tvaaM hi mandratamam arkashokair vavRmahe mahi naH shroSy agne
samiddhe agnau suta indra soma aa tvaa vahantu harayo vahiSThaaH
pra saakamukSe arcataa gaNaaya yo daivyasya dhaamnas tuviSmaan
ya ojiSTha indra taM su no daa mado vRSan svabhiSTir daasvaan
πῶς οὐχὶ μᾶλλον ἡ διακονία τοῦ πνεύματος ἔσται ἐν δόξῃ;
τοῖσι δʼ Ἐρευθαλίων πρόμος ἵστατο ἰσόθεος φὼς
فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُقِيمٌ
قِيلَ ادْخُلُوا أَبْوَابَ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا فَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِينَ
وَإِسْمَاعِيلَ وَالْيَسَعَ وَيُونُسَ وَلُوطًا وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعَالَمِينَ
كَذَلِكَ مَا أَتَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا قَالُوا سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ
وَآتِ ذَا الْقُرْبَى حَقَّهُ وَالْمِسْكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيرًا
قَالَ بَلْ أَلْقُوا فَإِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ أَنَّهَا تَسْعَى
قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَتَاكُمْ عَذَابُهُ بَيَاتًا أَوْ نَهَارًا مَاذَا يَسْتَعْجِلُ مِنْهُ الْمُجْرِمُونَ