Standard3240
- Checked
- Reference checked
- Work
- Torah / Hebrew Bible
- Language
- Hebrew
- Counted as
- Verse
- Reference
- Torah / Hebrew Bible
- Citation
- Torah / Hebrew Bible 1 Chronicles 29:28
- Reference check
- Tier 1
Opening
Theonyma
Opening page.
Opening
Opening page.
Hebrew Standard
Showing 21 of 21 checked matches: 21 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
וַיָּ֙מָת֙ בְּשֵׂיבָ֣ה טוֹבָ֔ה שְׂבַ֥ע יָמִ֖ים עֹ֣שֶׁר וְכָב֑וֹד וַיִּמְלֹ֛ךְ שְׁלֹמֹ֥ה בְנ֖וֹ תַּחְתָּֽיו׃
וַתֵּ֕רֶא כִּֽי־ מִתְאַמֶּ֥צֶת הִ֖יא לָלֶ֣כֶת אִתָּ֑הּ וַתֶּחְדַּ֖ל לְדַבֵּ֥ר אֵלֶֽיהָ׃
וַיֹּ֨אמֶר יוֹסֵ֤ף אֶל־ אֶחָיו֙ וְאֶל־ בֵּ֣ית אָבִ֔יו אֶעֱלֶ֖ה וְאַגִּ֣ידָה לְפַרְעֹ֑ה וְאֹֽמְרָ֣ה אֵלָ֔יו אַחַ֧י וּבֵית־ אָבִ֛י אֲשֶׁ֥ר בְּאֶֽרֶץ־ כְּנַ֖עַן בָּ֥אוּ אֵלָֽי׃
וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל־ גֵּחֲזִ֣י נַעֲר֔וֹ קְרָ֖א לַשּׁוּנַמִּ֣ית הַזֹּ֑את וַיִּקְרָא־ לָ֔הּ וַֽתַּעֲמֹ֖ד לְפָנָֽיו׃
אֲחִימַ֖עַץ בְּנַפְתָּלִ֑י גַּם־ ה֗וּא לָקַ֛ח אֶת־ בָּשְׂמַ֥ת בַּת־ שְׁלֹמֹ֖ה לְאִשָּֽׁה׃
וַיֵּאָ֨סְפ֜וּ כָּל־ בַּעֲלֵ֤י שְׁכֶם֙ וְכָל־ בֵּ֣ית מִלּ֔וֹא וַיֵּ֣לְכ֔וּ וַיַּמְלִ֥יכוּ אֶת־ אֲבִימֶ֖לֶךְ לְמֶ֑לֶךְ עִם־ אֵל֥וֹן מֻצָּ֖ב אֲשֶׁ֥ר בִּשְׁכֶֽם׃
Daniel answered and said, Blessed be the name of God for ever and ever: for wisdom and might are his:
Who hath enjoined him his way? or who can say, Thou hast wrought iniquity?
For every house is builded by some man; but he that built all things is God.
kadaa no deviir amRtasya patniiH suuro varNena tatanann uSaasaH
devebhyaH kam avRNiita mRtyum prajaayai kam amRtaM naavRNiita
tam oSadhiish ca vaninash ca garbham bhuumish ca vishvadhaayasam bibharti
pavamaanaH saMtaniH praghnataam iva madhumaan drapsaH pari vaaram arSati
tad agne cakSuH prati dhehi rebhe shaphaarujaM yena pashyasi yaatudhaanam
yujaM vajraM vRSabhash cakra indro nir jyotiSaa tamaso gaa adukSat
aa vaaM shyenaaso ashvinaa vahantu rathe yuktaasa aashavaH pataMgaaH
Καὶ καθʼ ὅσον οὐ χωρὶς ὁρκωμοσίας (οἱ μὲν γὰρ χωρὶς ὁρκωμοσίας εἰσὶν ἱερεῖς γεγονότες,
τόν ῥα διοπτῆρα στρατοῦ ἔμμεναι ἡμετέροιο
وَذَرُوا ظَاهِرَ الْإِثْمِ وَبَاطِنَهُ إِنَّ الَّذِينَ يَكْسِبُونَ الْإِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِمَا كَانُوا يَقْتَرِفُونَ
وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَنْ مَوْعِدَةٍ وَعَدَهَا إِيَّاهُ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِلَّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ لَأَوَّاهٌ حَلِيمٌ
وَإِذَا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُمْ مُنِيبِينَ إِلَيْهِ ثُمَّ إِذَا أَذَاقَهُمْ مِنْهُ رَحْمَةً إِذَا فَرِيقٌ مِنْهُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُونَ