Opening
Opening page.
Hebrew Reduced
Showing 50 of 675 checked matches: 5 names, 670 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
Now the parable is this: The seed is the word of God.
For their redeemer is mighty; he shall plead their cause with thee.
And the word of the LORD came to Elijah the Tishbite, saying,
uchantii yaa kRNoSi maMhanaa mahi prakhyai devi sva\r dRshe
maaM dhur indraM naama devataa divash ca gmash caapaaM ca jantavaH
kasya nuunaM katamasyaamRtaanaam manaamahe caaru devasya naama
mandraM hotaaram RtvijaM citrabhaanuM vibhaavasum
kathaa sabaadhaH shashamaano asya nashad abhi draviNaM diidhyaanaH
aa ca gachaan mitram enaa dadhaamaathaa gavaaM gopatir no bhavaati
aneno vo maruto yaamo astv anashvash cid yam ajaty arathiiH
shatatamaM veshya\M sarvataataa divodaasam atithigvaM yad aavam
uruM hi raajaa varuNash cakaara suuryaaya panthaam anvetavaa u
tveSaaso agner amavanto arcayo bhiimaaso na pratiitaye
shriyaM vasaano amRto vicetaa marmRjenyaH shravasya\H sa vaajii
yo duSTaro vishvavaara shravaayyo vaajeSv asti tarutaa
sadmeva praaco vi mimaaya maanair vajreNa khaany atRNan nadiinaam
te anyaam-anyaaM nadya\M saniSNata shravasyantaH saniSNata
namyaa yad indra sakhyaa paraavati nibarhayo namuciM naama maayinam
iishe hy a\gnir amRtasya bhuurer iishe raayaH suviiryasya daatoH
pra mitrayor varuNayo stomo na etu shuuSya\H
etaavad vaaM vRSaNvasuu ato vaa bhuuyo ashvinaa
vidyuddhastaa abhidyavaH shipraaH shiirSan hiraNyayiiH
αὐτὰρ ὃ βῆ ῥʼ ἰθὺς Διομήδεος ἱπποδάμοιο.
ὣς οἵ γʼ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον ἐκ πολέμοιο
Ἕκτορος· αὐτὸς γάρ οἱ ἀπʼ αἰθέρος ἦεν ἀμύντωρ
ὄρνις ἐνὶ μεγάροισι κακὸς πέλευ· οὐδέ με πείσεις.
λισσόμενος· χρειὼ γὰρ ἱκάνεται οὐκέτʼ ἀνεκτός.
ὅς τε πολὺ γλυκίων μέλιτος καταλειβομένοιο
ἐλθὼν σὺν πλεόνεσσι· τό οἱ καὶ ῥίγιον ἔσται.
γνῶ ῥʼ ἄνδρας δηΐους, λαιψηρὰ δὲ γούνατʼ ἐνώμα
ἡμῖν δʼ οὔ τις τοῦδε νόος καὶ μῆτις ἀμείνων
ἀρνύμενος πατρός τε μέγα κλέος ἠδʼ ἐμὸν αὐτοῦ.
Ἕκτορος· ὡς ὄφελεν θανέειν ἐν χερσὶν ἐμῇσι·
καὶ μαχόμην κατʼ ἔμʼ αὐτὸν ἐγώ· κείνοισι δʼ ἂν οὔ τις
οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης
Ἕκτορί τʼ αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι πάτασσεν·
ῥώοντʼ· ἐν δʼ ἄρα τοῖσιν ἀρήϊος ἵστατʼ Ἀχιλλεύς,
σφῶϊν μέν τʼ ἐπέοικε μετὰ πρώτοισιν ἐόντας
ἀλλὰ μετοκλάζει καὶ ἐπʼ ἀμφοτέρους πόδας ἵζει,
καὶ τότʼ ἄρʼ ἀθανάτοισι μετηύδα Φοῖβος Ἀπόλλων·
νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγὼ μετόπισθε λελείμμην,
ὕπνῳ ὕπο γλυκερῷ ταρπώμεθα κοιμηθέντες·
παυρότεροι· μέμασαν δὲ καὶ ὧς ὑσμῖνι μάχεσθαι
βουλὰς ἑζόμενοι βουλεύσομεν, ἀλλʼ ἐμὲ μὲν κὴρ
οὐκ ἂν ἔγωγε θεοῖσιν ἐπουρανίοισι μαχοίμην.
ὣς φάτο, τῷ δʼ ἄρα θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε·
وَإِنْ يَتَفَرَّقَا يُغْنِ اللَّهُ كُلًّا مِنْ سَعَتِهِ وَكَانَ اللَّهُ وَاسِعًا حَكِيمًا
فَلَنَسْأَلَنَّ الَّذِينَ أُرْسِلَ إِلَيْهِمْ وَلَنَسْأَلَنَّ الْمُرْسَلِينَ
كَمْ أَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ فَنَادَوْا وَلَاتَ حِينَ مَنَاصٍ
جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدَ الرَّحْمَنُ عِبَادَهُ بِالْغَيْبِ إِنَّهُ كَانَ وَعْدُهُ مَأْتِيًّا