- Checked
- Reference checked
- Work
- King James Bible
- Language
- English
- Counted as
- Verse
- Reference
- King James Bible
- Citation
- King James Bible Isaiah 10:8
- Reference check
- Tier 1
Show text
For he saith, Are not my princes altogether kings?
Opening
Opening page.
Hebrew Reduced
Showing 50 of 703 checked matches: 5 names, 698 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
For he saith, Are not my princes altogether kings?
And Moses brought their cause before the LORD.
maataa putraM yathaa sicaabhy e\nam bhuuma uurNuhi
girvaNaH paahi naH sutam madhor dhaaraabhir ajyase
uta svasyaa araatyaa arir hi Sa utaanyasyaa araatyaa vRko hi SaH
abhi kranda stanaya garbham aa dhaa udanvataa pari diiyaa rathena
shRNutaM jaritur havaM kRSNasya stuvato naraa
saM devaiH shobhate vRSaa kavir yonaav adhi priyaH
arepasaa tanvaaaa\ shaashadaanaa naarbhaad iiSate na maho vibhaatii
kakardave vRSabho yukta aasiid avaavaciit saarathir asya keshii
tad id rudrasya cetati yahvam pratneSu dhaamasu
γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει,
οἶσθα καὶ ἄλλον μῦθον ἀμείνονα τοῦδε νοῆσαι.
αὔδα ὅ τι φρονέεις· τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν,
αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες;
Ἕκτορι χωρήσαντʼ, ἐπεὶ ἐκ θεόφιν πολεμίζει.
ἱστάμενοι πειρῶντο βίῃ ῥήξαντες ἐσελθεῖν.
ὃς δέ μοι οἶος ἔην, εἴρυτο δὲ ἄστυ καὶ αὐτούς,
ἀμφαδόν, ὄφρα καὶ ἄλλοι ἐπισκύζωνται Ἀχαιοὶ
ἠμὲν ὁτέοισιν κῦδος ὑπέρτερον ἐγγυαλίξῃ,
ἤτοι ὃ μὲν Περίφαντα πελώριον αὐτόθʼ ἔασε
ὄφρά οἱ αἷμʼ ἔτι θερμὸν ἀνήνοθεν ἐξ ὠτειλῆς.
ἷξε δʼ ἐπʼ ἐσχατιὴν πολυάϊκος πολέμοιο,
ἀλλʼ Ἥφαιστος ἔρυτο, σάωσε δὲ νυκτὶ καλύψας,
οἳ δʼ Εὔβοιαν ἔχον μένεα πνείοντες Ἄβαντες
ὅς οἱ καὶ τότε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἀνῆκεν.
τοσσάδʼ ἐνὶ φρεσὶν ᾗσιν ἀνέσχετο κήδεα λυγρὰ
πάντῃ γὰρ περὶ τεῖχος ὀρώρει θεσπιδαὲς πῦρ
αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.
ῥεῖʼ ἔγνων ἀπιόντος· ἀρίγνωτοι δὲ θεοί περ·
οἳ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι ἔσαν, μέμασαν δὲ μάλιστα
εὕδεις, αὐτὰρ ἐμεῖο λελασμένος ἔπλευ Ἀχιλλεῦ.
οἳ δέ μοι ἑπτὰ κασίγνητοι ἔσαν ἐν μεγάροισιν
υἷε δύω Πριάμοιο· τρίτος δʼ ἦν Ἄσιος ἥρως
οὐδὲ γὰρ οὐδέ κεν αὐτὸς ὑπέκφυγε κῆρα μέλαιναν,
δαίνυντʼ, οὐδέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.
χήτεϊ τοιοῦδʼ ἀνδρὸς ἀμύνειν δούλιον ἦμαρ.
ὧν ἐθέλει, τοὺς δʼ αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει·
ἦκα πρὸς ἀλλήλους ἔπεα πτερόεντʼ ἀγόρευον·
νηὸς καιομένης σέλας ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι.
δεινὸς ἐνυάλιος, πλῆσθεν δʼ ἄρα οἱ μέλεʼ ἐντὸς
πὰρ δὲ Διὶ Κρονίωνι καθέζετο θυμὸν ἀχεύων,
ἥ τε καὶ ἐσσομένοισι μετʼ ἀνθρώποισι πέληται.
ἦρχον ἐγὼ μύθοιο κελεύων ὔμμʼ ἅμʼ ἕπεσθαι·
χερσὶν Ἀχιλλῆος θεὸς ἔμβαλεν, ὅς μιν ἔμελλε
καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
ὣς εἰπὼν Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·
βήτην εἰς Ἔρεβος Σαρπηδόνος ἐσθλοὶ ἑταῖροι
قَالُوا لَئِنْ أَكَلَهُ الذِّئْبُ وَنَحْنُ عُصْبَةٌ إِنَّا إِذًا لَخَاسِرُونَ
ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوهُ