- Checked
- Reference checked
- Work
- Rig Veda
- Language
- Vedic Sanskrit
- Counted as
- Line
- Reference
- Rig Veda
- Citation
- Rig Veda 8.41.2a
- Reference check
- Tier 3
Show text
tam uu Su samanaa giraa pitRRNaaM ca manmabhiH
Opening
Opening page.
Hebrew Ordinal
Showing 50 of 261 checked matches: 6 names, 255 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
tam uu Su samanaa giraa pitRRNaaM ca manmabhiH
rathiitamaM kapardinam iishaanaM raadhaso mahaH
girayash cin ni jihate parshaanaaso manyamaanaaH
taM tvaa vayam pito vacobhir gaavo na havyaa suSuudima
agnir devaanaam ava aavRNaanaH sumRLiiko bhavatu jaatavedaaH
yad adya karhi karhi cic chushruuyaatam imaM havam
asminn aajau puruhuuta shravaayye dhanabhakSeSu no .ava
uta sma yaM shishuM yathaa navaM janiSTaaraNii
navaa no agna aa bhara stotRbhyaH sukSitiir iSaH
yathaa gauro apaa kRtaM tRSyann ety averiNam
ud u tye aruNapsavash citraa yaamebhir iirate
bhuuri cid aryaH sudaastaraayeSaa madanta iSayema devaaH
Γρήνικός τε καὶ Αἴσηπος δῖός τε Σκάμανδρος
φύλλά τε καὶ φλοιόν· νῦν αὖτέ μιν υἷες Ἀχαιῶν
λισσόμενος ἐπέεσσιν, ἀμείλικτον δʼ ὄπʼ ἄκουσε·
καλά, τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξα κατακτάς.
οὐ μὲν φόρμιγγος περικαλλέος ἣν ἔχʼ Ἀπόλλων,
τὸν μὲν ἐγὼ θρέψασα φυτὸν ὣς γουνῷ ἀλωῆς
οὐρούς τʼ ἐξεκάθαιρον· ἀϋτὴ δʼ οὐρανὸν ἷκεν
τοὺς δʼ ἄρʼ ἐπʼ Ἀσωπῷ λίπε χαλκοχίτωνας Ἀχαιούς,
μή πως καὶ Κρονίδης κεχολώσεται, αἴ κεν Ἀχιλλεὺς
καί ῥʼ ὃ μὲν ἐν δήμῳ μένει αὐτοῦ πόλλʼ ἀποτίσας,
στῆ δὲ μάλʼ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ,
αὐτῇσιν ῥίζῃσι καὶ αὐτοῖς ἄνθεσι μήλων.
ψεῦδός κεν φαῖμεν καὶ νοσφιζοίμεθα μᾶλλον·
ἀλλʼ ὅ γε τοὺς μὲν ἑοὺς ἠρύκακε μώνυχας ἵππους
ὄφρα ἴδῃ ἤν τοι χραίσμῃ φιλότης τε καὶ εὐνή,
φευγόντων σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·
ὡς μή μοι τρύζητε παρήμενοι ἄλλοθεν ἄλλος.
ἀγχοῦ δʼ ἱστάμενος προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων·
δεσμὸν ἀπορρήξας θείῃ πεδίοιο κροαίνων
ἄντην βαλλομένων· μάλα γὰρ κρατερῶς ἐμάχοντο
τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη Τελαμώνιος Αἴας·
εὔξατο Τυδεΐδαο πάρος σχέμεν ὠκέας ἵππους
τῆλε δʼ ἀπεπλάγχθη σάκεος δόρυ· χώσατο δʼ Ἕκτωρ
καὶ περιεβλέπετο ἰδεῖν τὴν τοῦτο ποιήσασαν.
Ἀτρεΐδης ὡς εἴ τινʼ ἀτίμητον μετανάστην.
εἰς ὁδόν, αἶψα δὲ πάντας ἀπέτραπε καὶ μεμαῶτας·
ἵστατο δάκρυ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος
ὣς τώ γε κλαίοντε προσαυδήτην φίλον υἱὸν
τοῖσι δʼ ἐπʼ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκήν,
οἳ δʼ ἅμʼ Ἀχιλλῆϊ ῥηξήνορι πέμπον ἕπεσθαι
πατρὶ φίλῳ ἐπίηρα φέρειν Διί, ὄφρα μὴ αὖτε
οἳ δέ τε πυργηδὸν σφέας αὐτοὺς ἀρτύναντες
τῷ δʼ ἐπαλεξήσων Σῶκος κίεν ἰσόθεος φώς,
αὐτὰρ ὃ βῆ πρὸς δῶμα Διὸς καὶ μακρὸν Ὄλυμπον
λίσσετʼ ὀδυρομένη, καί οἱ κατέλεξεν ἅπαντα
Ἄδρηστον μὲν πρῶτα καὶ Αὐτόνοον καὶ Ἔχεκλον
δεῖσε δʼ ὅ γʼ ἀμφίβασιν κρατερὴν Τρώων ἀγερώχων,
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ