- Checked
- Reference checked
- Work
- King James Bible
- Language
- English
- Counted as
- Verse
- Reference
- King James Bible
- Citation
- King James Bible Ezekiel 20:2
- Reference check
- Tier 1
Show text
Then came the word of the LORD unto me, saying,
Opening
Opening page.
Hebrew Ordinal
Showing 50 of 273 checked matches: 9 names, 264 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
Then came the word of the LORD unto me, saying,
aa samudraad avaraad aa parasmaad aagnir dade diva aa pRthivyaaH
eto nv a\dya sudhyo\ bhavaama pra duchunaa minavaamaa variiyaH
pari kosham madhushcutam avyaye vaare arSati
upa naH suunavo giraH shRNvantv amRtasya ye
girash ca yaas te girvaaha ukthaa ca tubhyaM taani
yathaayaja Rtubhir deva devaan evaa yajasva tanva\M sujaata
avaa no vaajayuM rathaM sukaraM te kim it pari
caran vatso rushann iha nidaataaraM na vindate
abhuud uSaa rushatpashur aagnir adhaayy RtviyaH
vidyaam aadityaa avaso vo asya yad aryaman bhaya aa cin mayobhu
κεῖται ἀνὴρ ὃν ἶσον ἐτίομεν Ἕκτορι δίῳ
ἤματι τῷ ὅτε σʼ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε·
ἀργεστᾶο Νότοιο βαθείῃ λαίλαπι τύπτων·
ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.
τίς δʼ οἶδʼ εἴ κʼ Ἀχιλεὺς Θέτιδος πάϊς ἠϋκόμοιο
μεῖναι, ἐπεί εὑ φημὶ βίῃ πολὺ φέρτερος εἶναι
ἑπτὰ δʼ ἐπέσχε πέλεθρα πεσών, ἐκόνισε δὲ χαίτας,
Γλαῦκος δʼ Ἱππολόχοιο πάϊς καὶ Τυδέος υἱὸς
ἔγχος ἔχʼ ἑνδεκάπηχυ· πάροιθε δὲ λάμπετο δουρὸς
ἤματι χειμερίῳ, ὅτε τʼ ὤρετο μητίετα Ζεὺς
εἴ πέρ μοι καὶ μοῖρα Διὸς πληγέντι κεραυνῷ
ὡς ὁπότʼ Ἠλείοισι καὶ ἡμῖν νεῖκος ἐτύχθη
ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.
ἐν χείρεσσʼ Ὀδυσῆϊ τίθει, ἐπεβήσετο δʼ ἵππων·
δεινὴ τετρηχυῖα, παρὰ Πριάμοιο θύρῃσι·
τῶν δʼ ἐξηγείσθω κοσμησάμενος πολιήτας.
ζωγρεῖτʼ, αὐτὰρ ἐγὼν ἐμὲ λύσομαι· ἔστι γὰρ ἔνδον
τοῖσι δʼ ἅμα Χρομίος τε καὶ Ἄρητος θεοειδὴς
ἔγχει ἐμῷ δαμάᾳ· νῦν δʼ ἀθρόα πάντʼ ἀποτίσεις
οὔτʼ εὐνῆς; ἀγαθὸν δὲ γυναικί περ ἐν φιλότητι
χῶρον ἀνʼ ὑλήενθʼ, ὃ δέ τε προθέῃσι μεμηκώς,
αὐτίκʼ ἐπεί τʼ ἐνόησεν· ὅμως δʼ οὐ λήθετο χάρμης,
ἔγρετο δʼ ἐξ ὕπνου, θείη δέ μιν ἀμφέχυτʼ ὀμφή·
νῦν δὲ σεῦ εἵνεκα δεῦρο κατʼ Οὐλύμπου τόδʼ ἱκάνω,
γούνων ἅψασθαι μεμαώς, περὶ δʼ ἤθελε θυμῷ
λαιψηροῖς ὀλέεσθαι Ἀπόλλωνος βελέεσσιν.
μακραὶ ἐΰξεστοι ἐζευγμέναι εἰρύσσονται·
ἀλλά περ οἶος ἴτω Τελαμώνιος ἄλκιμος Αἴας,
δοῖμεν δʼ Ἀτρεΐδαο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην
νευρὴν μὲν μαζῷ πέλασεν, τόξῳ δὲ σίδηρον.
ἀλλὰ πάλιν τρωπᾶσθαι, ἐπὴν φάος ἐν νήεσσι
νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπʼ Ἄργεος ἐνθάδʼ Ἀχαιούς.
αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς κλαῖεν ἑὸν πατέρʼ, ἄλλοτε δʼ αὖτε
μίμνον ἐπερχόμενον μέγαν Ἄσιον οὐδὲ φέβοντο.
ἀσπίδι γιγνώσκων αὐλώπιδί τε τρυφαλείῃ,
τέκνα δέ τʼ ἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους τε γυναῖκας.
نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ
وَيُطَافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَأَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِيرَا
تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهُ سَلَامٌ وَأَعَدَّ لَهُمْ أَجْرًا كَرِيمًا