- Checked
- Reference checked
- Work
- King James Bible
- Language
- English
- Counted as
- Verse
- Reference
- King James Bible
- Citation
- King James Bible 2 Kings 19:5
- Reference check
- Tier 1
Show text
So the servants of king Hezekiah came to Isaiah.
Opening
Opening page.
Hebrew Ordinal
Showing 50 of 270 checked matches: 12 names, 258 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
So the servants of king Hezekiah came to Isaiah.
prati bhadraa adRkSata gavaaM sargaa na rashmayaH
pari tvaa girvaNo gira imaa bhavantu vishvataH
praagnaye vaacam iiraya vRSabhaaya kSitiinaam
mo Su varuNa mRnmayaM gRhaM raajann ahaM gamam
puruuvasur hi maghavan sanaad asi bhare-bhare ca havyaH
vaha vaayo niyuto yaahy asmayur juSaaNo yaahy asmayuH
οἳ δʼ Ἀσπληδόνα ναῖον ἰδʼ Ὀρχομενὸν Μινύειον,
ὦσαι ἀπὸ σφείων φλογὶ εἴκελον Ἕκτορα δῖον
ἂψ δʼ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆρʼ ἀλεείνων·
τώ ῥα καὶ ἐν σταδίῃ μὲν ἀμύνετο νηλεὲς ἦμαρ,
σκήλειʼ ἀμφὶ περὶ χρόα ἴνεσιν ἠδὲ μέλεσσιν.
ᾧ μέλλεις εὔχεσθαι ἰὼν ἐς δοῦπον ἀκόντων.
ἥρῳ Λαομέδοντι πολίσσαμεν ἀθλήσαντε.
τέκνον ἐμὸν κάρτος μὲν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη
αὖτις γὰρ δὴ τόν γε κίχον λαός τε καὶ ἵπποι
νῦν ὀΐω περὶ γούνατʼ ἐμὰ στήσεσθαι Ἀχαιοὺς
αὐτὰρ ὅ γʼ ἐξοπίσω ἀνεχάζετο, λεῖπε δὲ νεκρὸν
εἵνεκα ῥιγεδανῆς Ἑλένης Τρωσὶν πολεμίζω·
στὰν δʼ ἀμφʼ αὐτὸν ἰόντες ἀολλέες· οὐδʼ ἄρʼ Ἀχαιοὶ
ταύτης ἀφροσύνης· ἀνὰ δὲ σχέο κηδόμενός περ,
δῶχʼ υἷος ποινὴν Γανυμήδεος, οὕνεκʼ ἄριστοι
εἰπεῖν, αἴ κέ περ ὔμμι φίλον καὶ ἡδὺ γένοιτο,
τὴν δʼ ἐπιμειδήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
ἰῷ τριγλώχινι βαλὼν κατὰ δεξιὸν ὦμον.
ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες.
ὦ φίλοι ἤτοι κλῆρος ἐμός, χαίρω δὲ καὶ αὐτὸς
ἀλλʼ οὐκ ἂν ἐρύσαιτʼ ἐξ οὐρανόθεν πεδίον δὲ
οὐδέ κʼ Ἄρης, ὅς περ θεὸς ἄμβροτος, οὐδέ κʼ Ἀθήνη
δεινόν, ὃ οὔ ποτʼ ἔγωγε τελευτήσεσθαι ἔφασκον,
τὴν μὲν ἔπειθʼ ἥρως μετʼ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιοὺς
τὸν δʼ αὖτε προσέειπε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱός·
ὅς ῥα παρὰ Κρονίωνι καθέζετο κύδεϊ γαίων·
ἂψ δʼ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆρʼ ἀλεείνων,
ὣς τώ γε προβοῶντε μάχην ὄτρυνον Ἀχαιῶν.
αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι
κεῖται ἐνὶ κλισίῃσιν ἀκηδής, ἀλλὰ τάχιστα
ἷζε δʼ ἄρʼ ἐν μέσσοισι, Διὸς δʼ ἐξείρετο βουλήν·
ἕως μὲν γάρ τε θέουσι διαρραῖσαι μεμαῶτες,
οἳ δʼ ἀπελυμαίνοντο καὶ εἰς ἅλα λύματα βάλλον,
οὐδέ τί σε Τρώεσσιν ὀΐομαι ἄλκαρ ἔσεσθαι
οὕς ποτʼ ἀπʼ Αἰνείαν ἑλόμην μήστωρε φόβοιο.
τὼ μὲν ἄρα δειλὼ βαλέτην ἐν χερσὶν ἑταίρων,
τοῖσι δʼ ἅμʼ ὀγδώκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.
ἀλλʼ ὅτε κεν δὴ νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι γένωμαι,
ἔνθα μεσαιπόλιός περ ἐὼν Δαναοῖσι κελεύσας
وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرَى بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا مُصْلِحُونَ
وَمَكَرُوا مَكْرًا وَمَكَرْنَا مَكْرًا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ
وَذَرْنِي وَالْمُكَذِّبِينَ أُولِي النَّعْمَةِ وَمَهِّلْهُمْ قَلِيلًا
وَلَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا إِذَا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّونَ