- Checked
- Reference checked
- Work
- King James Bible
- Language
- English
- Counted as
- Verse
- Reference
- King James Bible
- Citation
- King James Bible Ezekiel 14:2
- Reference check
- Tier 1
Show text
And the word of the LORD came unto me, saying,
Opening
Opening page.
Hebrew Ordinal
Showing 50 of 266 checked matches: 9 names, 257 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
And the word of the LORD came unto me, saying,
And the word of the LORD came unto me, saying,
Thou shalt not suffer a witch to live.
And the word of the LORD came unto me, saying,
ut te bRhanto arcayaH samidhaanasya diidivaH
devo devii giriSThaa asredhan taM tuviSvaNi
keshii ketasya vidvaan sakhaa svaadur madintamaH
adha svanaan marutaaM vishvam aa sadma paarthivam
taasaam adhvaryur aagatau yavo vRSTiiva modate
ya indraaya vacoyujaa tatakSur manasaa harii
iha prayaaNam astu vaam indravaayuu vimocanam
uta daasasya varcinaH sahasraaNi shataavadhiiH
ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·
αὐτὰρ ἐμοὶ γενεὴ ἐξ Ἀξιοῦ εὐρὺ ῥέοντος
κλῦθί μευ αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, ἥ τέ μοι αἰεὶ
Βώρου, ὃς ἐκ Τάρνης ἐριβώλακος εἰληλούθει.
κολλητὸν βλήτροισι δυωκαιεικοσίπηχυ.
ἤλυθες Οὔλυμπον δὲ θεὰ Θέτι κηδομένη περ,
ἵππων ἡνίʼ ἔχοντα μετώπιον ὀξέϊ λᾶϊ.
ἀσπίδας εὐκύκλους λαισήϊά τε πτερόεντα.
εἴσω πᾶσʼ ἐριποῦσʼ· ὃ δʼ ἄρʼ ἐκ δίνης ἀνορούσας
αὐτὰρ ἄρα Ζεὺς δῶκε διακτόρῳ ἀργεϊφόντῃ·
σεύῃ ἐπʼ ἀγροτέρῳ συῒ καπρίῳ ἠὲ λέοντι,
ὡς νῦν τοῦτον ἔτισε, δάμασσε δὲ λαὸν Ἀχαιῶν.
μὴ δὲ βοᾶν· αὐτὸς δὲ μετὰ πρώτοισι πονεῖτο.
νήσῳ δʼ ἐν Κραναῇ ἐμίγην φιλότητι καὶ εὐνῇ,
δεινὸν ὑπὲρ κεφαλῆς μεγαθύμου Πηλεΐωνος
γαμβρῷ ἀμυνέμεναι, εἴ πέρ τί σε κῆδος ἱκάνει.
ἐκ δέ οἱ ἡνίοχος πλήγη φρένας ἃς πάρος εἶχεν,
ὃς κέλεαι κατὰ ἄστυ ἀλήμεναι αὖτις ἰόντας.
ἄλλον ἐπιπλήξειν Δαναῶν· ἰθεῖα γὰρ ἔσται.
ἐν θυμῷ μεμαῶτες ἀλεξέμεν ἀλλήλοισιν.
ἂν δʼ ἄρʼ ἔβαινʼ αὐτός, κατὰ δʼ ἡνία τεῖνεν ὀπίσσω·
οἵ μιν ἅδην ἐλόωσι καὶ ἐσσύμενον πολέμοιο
ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος, μέγα δʼ ἔκτυπε μητίετα Ζεύς,
ἀλλʼ ἕπευ Ἀλκαθόῳ ἐπαμύνομεν, ὅς σε πάρος γε
ἠὲ σὺ τόνδε δέδεξο, μελήσουσιν δʼ ἐμοὶ ἵπποι.
Πάνδαρος, υἱὸς δʼ αὖτε Λυκάονος εὔχεται εἶναι·
αὐτίκα δʼ αἰετὸν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν,
ῥηϊδίη· κρημνοὶ γὰρ ἐπηρεφέες περὶ πᾶσαν
ἀλλʼ ὅτε δὴ Πριάμοιο δόμον περικαλλέʼ ἵκανε
πλῆξʼ αὐτοσχεδίην κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου·
αὐτὰρ ἐγὼν ἐλθὼν τάχα εἴσομαι ἐς περιωπήν.
ἆξαι ἐπιγνάμψας δόρυ μείλινον Αἰακίδαο,
καὶ τὰ μὲν ἐν μέσσῃ ἀγορῇ θέσαν, ἂν δʼ Ἀγαμέμνων
μητρὶ δʼ ἐγὼ παράφημι καὶ αὐτῇ περ νοεούσῃ
αἰχμὴ χαλκείη· τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν,
χάλκεα μαρμαίροντα, τὰ μὲν κοίλας ἐπὶ νῆας
وَكُلًّا ضَرَبْنَا لَهُ الْأَمْثَالَ وَكُلًّا تَبَّرْنَا تَتْبِيرًا
قَالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمَنِ مِنْكَ إِنْ كُنْتَ تَقِيًّا