- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 4.59
- Reference check
- Tier 1
Show text
καί με πρεσβυτάτην τέκετο Κρόνος ἀγκυλομήτης,
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 191 checked matches: 191 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
καί με πρεσβυτάτην τέκετο Κρόνος ἀγκυλομήτης,
καρπαλίμως πρὸ νεῶν ἐχέμεν λαόν τε καὶ ἵππους
ἦ μάλα σʼ οὐ βέλος ὠκὺ δαμάσσατο πικρὸς ὀϊστός·
σπεύσομεν, αἴ κε νέκυν περ Ἀχιλλῆϊ προφέρωμεν
ἐνταυθοῖ νῦν κεῖσο μετʼ ἰχθύσιν, οἵ σʼ ὠτειλὴν
μή μοι δῶρʼ ἐρατὰ πρόφερε χρυσέης Ἀφροδίτης·
κείσοντʼ ἐν προθύροισι. νέῳ δέ τε πάντʼ ἐπέοικεν
τῶν αὖθʼ ἡγεμόνευε μενεπτόλεμος Πολυποίτης
ἤτοι ὃ μὲν δόρυ μακρὸν ἀνέσχετο δῖος Ἀχιλλεὺς
ἀθανάτων· τὸ καὶ οὔ τι πολὺν χρόνον ἔμπεδον ἦεν.
πρὸς πόλιν, ᾗ περ Ἀχαιοὶ ἀτυζόμενοι φοβέοντο
αἱρήσειν, κτενέειν δὲ παρʼ αὐτόθι πάντας ἀρίστους.
κλαῖε φίλου ἑτάρου μεμνημένος, οὐδέ μιν ὕπνος
οἵ τʼ ἄρʼ Ἀμύκλας εἶχον Ἕλος τʼ ἔφαλον πτολίεθρον,
χερσὶν ὑφʼ ἡμετέρῃσιν ἁλοῦσά τε περθομένη τε.
νῦν δʼ ἄλλους μὲν πάντας ὁρῶ ἑλίκωπας Ἀχαιούς,
τοσσῆσδʼ ὑσμίνης ἐφέποι στόμα καὶ πονέοιτο·
μή ποτέ τις εἴπῃσιν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·
ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ἦρχʼ, ὃ δʼ ἅμʼ ἕσπετο ἰσόθεος φώς·
πεζὸς πρόσθʼ ἵππων· τὼ δὲ πνείοντε κατʼ ὤμων
αὐτίκʼ ἐπʼ Ἄρηϊ πρώτῳ ἔχε μώνυχας ἵππους.
θεσπέσιον γάρ σφιν φόβον ἔμβαλε Φοῖβος Ἀπόλλων·
εἰ δέ κʼ ἔτι προτέρω γένετο δρόμος ἀμφοτέροισι,
τὸν δʼ Ἀχιλεὺς ποταμὸν δὲ λαβὼν ποδὸς ἧκε φέρεσθαι,
βουλάς τʼ ἐξάρχων ἀγαθὰς πόλεμόν τε κορύσσων·
Ἰλίου εὕρωσιν, ἐπεὶ ὣς φίλον ἔπλετο θυμῷ
οὔρεος ἐν βήσσῃσιν, ἐπεί τʼ ἐκορέσσατο χεῖρας
τριστοιχί· παρὰ δέ σφιν ἑκάστῳ δίζυγες ἵπποι.
ὣς Ἕκτωρ ὁτὲ μέν τε μετὰ πρώτοισι φάνεσκεν,
ἦ σʼ εὖ γιγνώσκων προτιόσσομαι, οὐδʼ ἄρʼ ἔμελλον
οὔτασται δʼ Ὀδυσεὺς δουρὶ κλυτὸς ἠδʼ Ἀγαμέμνων·
εὔχετο νοστῆσαι, σὺ δʼ ὑπέσχεο καὶ κατένευσας,
πρεσβύτερος δὲ σύ ἐσσι· βίῃ δʼ ὅ γε πολλὸν ἀμείνων.
στέμματʼ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος
ὥς πού σε προσέφη, σοὶ δὲ φρένας ἄφρονι πεῖθε.
ἐς Χρύσην· τότε κέν μιν ἱλασσάμενοι πεπίθοιμεν.
τόξον ἔχων ἐν χειρὶ παλίντονον ἠδὲ φαρέτρην
χερσὶν ὑφʼ ἡμετέρῃσιν ἁλοῦσά τε περθομένη τε.
εὐρύ, τὸ ποιήσαντο νεῶν ὕπερ, ἀμφὶ δὲ τάφρον
Φᾶρίν τε Σπάρτην τε πολυτρήρωνά τε Μέσσην,
ὄρνυσθʼ ἱππόδαμοι Τρῶες, ῥήγνυσθε δὲ τεῖχος
οὐκ οἴδατε ὅτι ἀγγέλους κρινοῦμεν, μήτιγε βιωτικά;
φεύγοντʼ ἐν προμάχοισι, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσεν.
χερσὶν ὑφʼ ἡμετέρῃσιν ἁλοῦσά τε περθομένη τε.
νίκων, ὁππότε κοῦροι ἐρίσσειαν περὶ μύθων·
ὣς ὃ μὲν αὖθι πεσὼν κοιμήσατο χάλκεον ὕπνον
ἵππους, ἡμίονοι δὲ νέκυν φέρον. οὐδέ τις ἄλλος
Τρῶες ἕπονθʼ ὡς εἴ τε δαφοινοὶ θῶες ὄρεσφιν
Ἴδεώ θʼ, ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετʼ ἀνδρῶν
ἐν παλάμῃς φορέουσι δικασπόλοι, οἵ τε θέμιστας