- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 15.4
- Reference check
- Tier 1
Show text
χλωροὶ ὑπαὶ δείους πεφοβημένοι· ἔγρετο δὲ Ζεὺς
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 159 checked matches: 159 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
χλωροὶ ὑπαὶ δείους πεφοβημένοι· ἔγρετο δὲ Ζεὺς
Ζεὺς καὶ ἐγώ, τρίτατος δʼ Ἀΐδης ἐνέροισιν ἀνάσσων.
λίην γὰρ κρατερὸς περὶ πάντων ἔστʼ ἀνθρώπων.
ὄτρυνον πόλεμον δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς,
τοῖς δὲ βαρὺ στενάχων μετέφη κρείων Ἀγαμέμνων
ἄνδρα βαλὼν ὃς ἄριστος ἐνὶ Θρῄκεσσι τέτυκτο
Πάτροκλον· τῶν δὲ στοναχὴ κατὰ δώματʼ ὀρώρει.
καὶ τότʼ ἄρʼ Ἕκτορα εἶπε παραστὰς Φοῖβος Ἀπόλλων·
ἤτοι τὸν πρώτοισι μετὰ πρυλέεσσι δάμασσας
οἵ κʼ ἐμὸν αἷμα πιόντες ἀλύσσοντες περὶ θυμῷ
νόσφι φίλου πατρὸς καὶ μητέρος· ἀλλὰ καὶ ἔμπης
οὐκ ἂν ἐφʼ ὑμετέρων ὀχέων πληγέντε κεραυνῷ
οἴης· νῦν δέ τοι ἑπτὰ παρίσχομεν ἔξοχʼ ἀρίστας,
πολλὰ δʼ ἐπότρυνε σχεδὸν ἴσχειν εἰσορόωντα
ἢ καταλείψουσιν πόλιν ἄκρην τοῦδε πεσόντος,
νηυσί τε καὶ κλισίῃσιν ἀμυνέμεν. οὐδὲ μὲν Ἕκτωρ
οὐ μέν τι σχεδόν ἐστι πόλις πύργοις ἀραρυῖα,
Τρωσὶ μὲν ἡγεμόνευε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ
ἕστασαν ἀμφοτέρωθεν, ὕπερθεν δὲ σκολόπεσσιν
Τρώων δὲ κλαγγή τε καὶ ἄσπετος ὦρτο κυδοιμὸς
ἐρχόμενον κατὰ πόντον ὑπὸ Ζεφύροιο ἰωῆς·
ἓξ οἴῃς σὺν νηυσὶ καὶ ἀνδράσι παυροτέροισιν
ἴσχειν ἐσσυμένους πολέμου βασιλῆες Ἀχαιῶν.
ἤτοι ἐμοὶ τρεῖς μὲν πολὺ φίλταταί εἰσι πόληες
κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος,
καί κεν ἐν Ἄργει ἐοῦσα πρὸς ἄλλης ἱστὸν ὑφαίνοις,
βάλλον ἀμυνόμενοι σφῶν τʼ αὐτῶν καὶ κλισιάων
νῆας ἐνιπρήσωσι, φίλον δʼ ἀπὸ νόστον ἕλωνται.
νῆας ἔπι γλαφυράς· περὶ δʼ αὐτοῦ μῶλος ὀρώρει
τρὶς μὲν ἔπειτʼ ἤϋσεν ὅσον κεφαλὴ χάδε φωτός,
οὔτέ τινα δέος ἴσχει ἀκήριον οὔτέ τις ὄκνῳ
αἰθούσης ἀπέεργεν ἔπεσσʼ αἰσχροῖσιν ἐνίσσων·
εἰδήσειν· χαλεποί τοι ἔσοντʼ ἀλόχῳ περ ἐούσῃ·
αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς
ὃς δή τοι σχεδὸν εἶσι· σὺ δʼ ἄμβροτα τεύχεα δύνεις
πόντου Ἰκαρίοιο, τὰ μέν τʼ Εὖρός τε Νότος τε
ἀργύρεον χρυσέοισιν ἀορτήρεσσιν ἀρηρός.
σὺν σφῇσιν κεφαλῇσι γυναιξί τε καὶ τεκέεσσιν.
Ζεὺς ἄφενος, ναῖεν δʼ ὅ γʼ ἐν εὐρυχόρῳ Σικυῶνι·
συμμάρψας δόνακας μυρίκης τʼ ἐριθηλέας ὄζους,
δούπησεν δὲ πεσών, κατὰ δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν.
ἀντελάβετο Ἰσραὴλ παιδὸς αὐτοῦ, μνησθῆναι ἐλέους,
ὣς μὲν Θρήϊκας ἄνδρας ἐπῴχετο Τυδέος υἱὸς
αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺς
ὁππότερός κε φθῇσιν ὀρεξάμενος χρόα καλόν,
ἤματι τῷ ὅτʼ ἂν οἳ μὲν ἐπὶ πρύμνῃσι μάχωνται
ἦλθε κακόν· νῦν αὖτέ σʼ ἐρύσατο Φοῖβος Ἀπόλλων,
γνώμεναι εἴ τε ψεῦδος ὑπόσχεσις εἴ τε καὶ οὐκί.
τερπόμενοι σύριγξι· δόλον δʼ οὔ τι προνόησαν.
τῶν δύο μοιράων, τριτάτη δʼ ἔτι μοῖρα λέλειπται.