- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 2.10
- Reference check
- Tier 1
Show text
πάντα μάλʼ ἀτρεκέως ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω·
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 201 checked matches: 2 names, 199 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
πάντα μάλʼ ἀτρεκέως ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω·
ἀλλʼ οὐ μὰν ἔτι δηρὸν ἀπείρητος πόνος ἔσται
οἳ δʼ ἰθὺς πρὸς τεῖχος ἐΰδμητον βόας αὔας
ὡς τύνη κέκμηκας ἀμύνων σοῖσιν ἔτῃσι.
καὶ ἀπὸ τότε ἐζήτει εὐκαιρίαν ἵνα αὐτὸν παραδῷ.
πολλοὶ γὰρ περὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο μάχονται
ὣς φάτο, μείδησεν δὲ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε,
δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνεν
οὐδέ τις ἐν Λυκίῃ σέο γʼ εὔχεται εἶναι ἀμείνων.
ἐλθεῖν ἐς Τρώων καὶ Ἀχαιῶν φύλοπιν αἰνήν,
χαλκὸν ἐνὶ στήθεσσι βαλὼν ἐκ θυμὸν ἕλοιτο·
ἐκπρεπέʼ ἐν πολλοῖσι καὶ ἔξοχον ἡρώεσσιν.
κρανίῳ ἐμπεφύασι, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστιν.
ἣ δʼ οὐκ ἔγχος ἔρυτο, διὰ πρὸ δὲ εἴσατο χαλκός,
Τρῶες δὲ μεγάθυμοι ὅπως ἴδον αἷμʼ Ὀδυσῆος
αἶψα μεταστρέψειε νόον μετὰ σὸν καὶ ἐμὸν κῆρ.
ἣ δʼ οὐκ ἔγχος ἔρυτο, διὰ πρὸ δὲ εἴσατο χαλκός,
κέρδεσιν, οὔ τι τάχει γε, παραφθάμενος Μενέλαον·
ὅρκια πιστὰ θεῶν σύναγον, κρητῆρι δὲ οἶνον
πτώσσειν ἐνθάδʼ ἐόντι μάχης ἀδαήμονι φωτί;
ἵππους δʼ ἐξελάσας μεγαθύμου Τυδέος υἱὸς
καὶ γὰρ δὴ τότε φῶτας ἐείκοσι βῆσεν ἀφʼ ἵππων
πυκναὶ δὲ σμώδιγγες ἀνὰ πλευράς τε καὶ ὤμους
οἷοί περ πάρος ἦτε μετʼ ἀνδράσιν ἢ καὶ ἀρείους.
οἵ τʼ ἄμυδις κονίης μεγάλην ἱστᾶσιν ὀμίχλην,
ζαχρηεῖς τελέθουσι κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας.
λεύσσω δὴ παρὰ νηυσὶ πυρὸς δηΐοιο ἰωήν·
εἴη, ἐπεὶ τάχα κεῖθι τετεύξεται αἰπὺς ὄλεθρος·
τὴν αὐτὴν ὁδὸν αὖτις ἐϋκτιμένας κατʼ ἀγυιάς.
ἤδη γάρ τινες ἐξετράπησαν ὀπίσω τοῦ Σατανᾶ.
νύξʼ, ἐκ δʼ ἔσπασεν ἔγχος· ὃ δʼ αὖτʼ ἔπεσεν μελίη ὣς
καὶ περιεβλέπετο ἰδεῖν τὴν τοῦτο ποιήσασαν.
ἦ ῥά νύ μοι ξεῖνος πατρώϊός ἐσσι παλαιός·
ἀλλὰ χρὴ καὶ ἐμὸν θέμεναι πόνον οὐκ ἀτέλεστον·
θᾶσσον ἀπʼ ὀφθαλμῶν, λαοὶ δʼ ἐπὶ ἔργα τράπωνται.
Σίσυφος Αἰολίδης· ὃ δʼ ἄρα Γλαῦκον τέκεθʼ υἱόν,
μυθεῖτʼ εἰς ἀγαθὰ φρονέων νοέοντι καὶ αὐτῷ·
ἀλλά που αὐτὸν θυμὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει,
δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνεν.
καὶ τὸ μὲν εὖ κατέθηκαν ἐϋξέστῳ ἐπὶ ῥυμῷ
οἵ τε πανημέριοι στυγερῷ κρίνονται Ἄρηϊ
ἐν δὲ νομὸν ποίησε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις
χαλκὸν ἐνὶ στήθεσσι βαλὼν ἐκ θυμὸν ἕλοιτο.
στῆ δʼ ἐκτὸς κλισίης, τάχα δʼ εἴσιδεν ἔργον ἀεικὲς
Μῄοσιν αὖ Μέσθλης τε καὶ Ἄντιφος ἡγησάσθην
ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ μάλα σχεδὸν ἦλθε διώκων,
Ἕκτωρ δʼ ὦκʼ ἀπέλεθρον ἀνέδραμε, μίκτο δʼ ὁμίλῳ,
τὴν δʼ ἐγὼ οὐ δώσω· περὶ δʼ αὐτῆς πειρηθήτω
οὐλομένη· τῇ μέν θʼ ἁπαλοὶ πόδες· οὐ γὰρ ἐπʼ οὔδει
ἕσσατο δʼ ἔκτοσθεν ῥινὸν πολιοῖο λύκοιο,