- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 9.431
- Reference check
- Tier 1
Show text
μῦθον ἀγασσάμενοι· μάλα γὰρ κρατερῶς ἀπέειπεν·
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 210 checked matches: 3 names, 207 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
μῦθον ἀγασσάμενοι· μάλα γὰρ κρατερῶς ἀπέειπεν·
ὣς ἔμεν ὡς ὅτε δῖον Ἐρευθαλίωνα κατέκταν.
χαίρω σεῦ Λαερτιάδη τὸν μῦθον ἀκούσας·
ἠελίου ἀνιόντος ἐς αὔριον· εἰ γὰρ ἐγὼν ὣς
Ἀντίλοχος δʼ ἄρʼ ἐπαΐξας ξίφει ἤλασε κόρσην·
ζεύγνυον· ἀμφὶ δὲ καλὰ λέπαδνʼ ἕσαν, ἐν δὲ χαλινοὺς
ἔνθʼ ἵππους ἔστησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις
Ζεὺς δέ σφι Κρονίδης ἐνδέξια σήματα φαίνων
Ἕκτορος, ὅς μοι πολλὰ βοῶν ἐπὶ μηρίʼ ἔκηεν
συμβάλετʼ ἀμφʼ Ἑλένῃ καὶ κτήμασι πᾶσι μάχεσθαι·
ἠγάγετο Τροίηνδʼ· ὡς πρὶν ὤφελλʼ ἀπολέσθαι·
Μυρμιδόνων ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθαι
δινεύεσκʼ ἀλύων παρὰ θῖνʼ ἁλός· οὐδέ μιν ἠὼς
ἤγαγεν ἐξ Ἐφύρης, ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος.
οὐτάμεναι μεμαώς, ὃ δʼ ὑπέδραμε καὶ λάβε γούνων
πειθόμενοι τεράεσσι θεῶν καὶ Ζηνὸς ἀρωγῇ·
πέτρης ἐκβαίνοντα δεδεγμένος ἐν προδοκῇσι
Σὺ δὲ λάλει ἃ πρέπει τῇ ὑγιαινούσῃ διδασκαλίᾳ.
κῆρ ἄχεος μεθέηκα χερείονά περ καταπέφνων.
χαλκίδα κικλήσκουσι θεοί, ἄνδρες δὲ κύμινδιν.
οὔ φησιν δώσειν· ἦ μὴν Τρῶές γε κέλονται.
ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο,
ὡς δʼ ὅτʼ ἀνὴρ ἵπποισι κελητίζειν ἐῢ εἰδώς,
ἐννῆμαρ μὲν ἀνὰ στρατὸν ᾤχετο κῆλα θεοῖο,
ἐσσυμένως· οἳ δʼ ὦκα διέπρησσον πεδίοιο
ἠπύει, ὅς τε μάλιστα μέγα βρέμεται χαλεπαίνων,
οἳ δὲ Πύλον τʼ ἐνέμοντο καὶ Ἀρήνην ἐρατεινὴν
Τρῶας καὶ Τρῳάς, μὴ δὲ μέγα κῦδος ὀρέξῃς
ἀλλʼ ἄγε νῦν ἐλέαιρε καὶ αὐτοῦ μίμνʼ ἐπὶ πύργῳ,
Πάτροκλον νηυσὶν πελασαίατο τεθνηῶτα.
εἷος ὁ ταῦθʼ ὅρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν
χέρσʼ ὕπο Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο δαμῆναι·
νειαίρῃ δʼ ἐν γαστρὶ πάγη δολιχόσκιον ἔγχος,
δείδω μὴ τὸ χθιζὸν ἀποστήσωνται Ἀχαιοὶ
πεντήκοντʼ ἔνεσαν θάλαμοι ξεστοῖο λίθοιο
κυανέη, προτὶ οἷ δʼ ἔλαβʼ ἔντερα χερσὶ λιασθείς.
ἀλλʼ εἴ μοί τι πίθοιο τό κεν πολὺ κέρδιον εἴη·
μαιμώωσι δʼ ἔνερθε πόδες καὶ χεῖρες ὕπερθε.
σεῦα κατʼ Ἰδαίων ὀρέων ταχέεσσι πόδεσσι
ἐν δʼ ὠτειλὰς πλῆσαν ἀλείφατος ἐννεώροιο·
νηλέα θυμὸν ἔχοντας ἐπʼ ἤματι δακρύσαντας·
θωρῆξαί ἑ κέλευε κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺς
καὶ πατέρι Πριάμῳ λαοῖσί τε, τοί κέ μιν ὦκα
ἔρδʼ· ἀτὰρ οὔ τοι πάντες ἐπαινέομεν θεοὶ ἄλλοι.
τὼ δʼ ἀέκοντε βάτην παρὰ θῖνʼ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο,
εἴ τοι ἔδωκε θεός· νῦν αὖτʼ ἐμὸν ἔγχος ἄλευαι
καίετο δὲ λωτός τε ἰδὲ θρύον ἠδὲ κύπειρον,
χεῦαν· ὃ δʼ ἀμπνύνθη καὶ ἀνέδρακεν ὀφθαλμοῖσιν,
οἳ δʼ ὥς τε μέγα κῦμα θαλάσσης εὐρυπόροιο
ὦ Ὀδυσεῦ μάλα πώς με καθίκεο θυμὸν ἐνιπῇ