אֲשֶׁ֣ר אָרְחֹתֵיהֶ֣ם עִקְּשִׁ֑ים וּ֝נְלוֹזִ֗ים בְּמַעְגְּלוֹתָֽם׃

וְזָרַ֨ק הַכֹּהֵ֤ן אֶת־ הַדָּם֙ עַל־ מִזְבַּ֣ח יְהוָ֔ה פֶּ֖תַח אֹ֣הֶל מוֹעֵ֑ד וְהִקְטִ֣יר הַחֵ֔לֶב לְרֵ֥יחַ נִיחֹ֖חַ לַיהוָֽה׃

כִּֽי־ בֵן֙ מְנַבֵּ֣ל אָ֔ב בַּ֚ת קָמָ֣ה בְאִמָּ֔הּ כַּלָּ֖ה בַּחֲמֹתָ֑הּ אֹיְבֵ֥י אִ֖ישׁ אַנְשֵׁ֥י בֵיתֽוֹ׃

ἦ ῥα, καὶ ἀμφοτέρας ἐπὶ καρπῷ χεῖρας ἔμαρπτε

τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·

And she bare him Zimran, and Jokshan, and Medan, and Midian, and Ishbak, and Shuah.

shikSaa vayodho vasave su cetunaa maa no gayam aare asmat paraa sicaH

ukthebhir vRtrahantamaa yaa mandaanaa cid aa giraa

Jesus saith unto him, Rise, take up thy bed, and walk.

τώ οἱ ἀπεμνήσαντο καὶ ἐν θανάτοιό περ αἴσῃ.

gambhiireNa na uruNaamatrin preSo yandhi sutapaavan vaajaan

وَأَخْذِهِمُ الرِّبَا وَقَدْ نُهُوا عَنْهُ وَأَكْلِهِمْ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَأَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ مِنْهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا

وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَطَرًا فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِينَ

aa tvaa bRhanto harayo yujaanaa arvaag indra sadhamaado vahantu

Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός·

τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·

أَثُمَّ إِذَا مَا وَقَعَ آمَنْتُمْ بِهِ آلْآنَ وَقَدْ كُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ

Then answered all the people, and said, His blood be on us, and on our children.

Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός.