וֽ͏ַיְחִ֣י אָדָ֗ם שְׁלֹשִׁ֤ים וּמְאַת֙ שָׁנָ֔ה וַיּ֥וֹלֶד בִּדְמוּת֖וֹ כְּצַלְמ֑וֹ וַיִּקְרָ֥א אֶת־ שְׁמ֖וֹ שֵֽׁת׃

מִבְּשָׂרָם֙ לֹ֣א תֹאכֵ֔לוּ וּבְנִבְלָתָ֖ם לֹ֣א תִגָּ֑עוּ טְמֵאִ֥ים הֵ֖ם לָכֶֽם׃

אֵ֚לֶּה בְּנֵ֣י בִלְהָ֔ה אֲשֶׁר־ נָתַ֥ן לָבָ֖ן לְרָחֵ֣ל בִּתּ֑וֹ וַתֵּ֧לֶד אֶת־ אֵ֛לֶּה לְיַעֲקֹ֖ב כָּל־ נֶ֥פֶשׁ שִׁבְעָֽה׃

וְאֵ֥שׁ יָצְאָ֖ה מֵאֵ֣ת יְהוָ֑ה וַתֹּ֗אכַל אֵ֣ת הַחֲמִשִּׁ֤ים וּמָאתַ֙יִם֙ אִ֔ישׁ מַקְרִיבֵ֖י הַקְּטֹֽרֶת׃

עַל־ כֵּ֖ן יְכַבְּד֣וּךָ עַם־ עָ֑ז קִרְיַ֛ת גּוֹיִ֥ם עָרִיצִ֖ים יִירָאֽוּךָ׃

That the saying of Jesus might be fulfilled, which he spake, signifying what death he should die.

μή τινα ὧν ἀπέσταλκα πρὸς ὑμᾶς, διʼ αὐτοῦ ἐπλεονέκτησα ὑμᾶς;

aa tvaam Rjishvaa sakhyaaya cakre pacan paktiir apibaH somam asya

For he breaketh me with a tempest, and multiplieth my wounds without cause.

yad akrandaH prathamaM jaayamaana udyan samudraad uta vaa puriiSaat

ko no mahyaa aditaye punar daat pitaraM ca dRsheyam maataraM ca

sam asya hariM harayo mRjanty ashvahayair anishitaM namobhiH

अव्यक्तोऽयमचिन्त्योऽयमविकार्योऽयमुच्यते । तस्मादेवं विदित्वैनं नानुशोचितुमर्हसि

prajaapatir mahyam etaa raraaNo vishvair devaiH pitRbhiH saMvidaanaH

sugo hi vo aryaman mitra panthaa anRkSaro varuNa saadhur asti

sa daadhaara pRthiviiM dyaam utemaaM kasmai devaaya haviSaa vidhema