כָּל־ הַגּוֹיִ֖ם כְּאַ֣יִן נֶגְדּ֑וֹ מֵאֶ֥פֶס וָתֹ֖הוּ נֶחְשְׁבוּ־ לֽוֹ׃

בְּ֭הִשָּׁ֣פְטוֹ יֵצֵ֣א רָשָׁ֑ע ו֝תְפִלָּת֗וֹ תִּהְיֶ֥ה לַֽחֲטָאָֽה׃

προφητείας μὴ ἐξουθενεῖτε·

فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ

tarat sa mandii dhaavati dhaaraa sutasyaandhasaH

فَأَخَذْنَاهُ وَجُنُودَهُ فَنَبَذْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌ

ἰδνωθεὶς ὀπίσω· ὃ δʼ ἀπὸ ἕθεν ἧκε χαμᾶζε

ذَلِكَ عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὑπό τε τρόμος ἔλλαβε γυῖα,

الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ سَاهُونَ

ubhaa kSayaav aajayan yaati pRtsuubhaav ardhau bhavataH saadhuu asmai

سَلْهُمْ أَيُّهُمْ بِذَلِكَ زَعِيمٌ

فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ