לִשְׁפוּפָ֕ם מִשְׁפַּ֖חַת הַשּׁוּפָמִ֑י לְחוּפָ֕ם מִשְׁפַּ֖חַת הַחוּפָמִֽי׃

مَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُ وَمَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِأَنْفُسِهِمْ يَمْهَدُونَ

καλὸν δαιδάλεον, κόρυθι δʼ ἐπένευε φαεινῇ

tayor id avasaa vayaM sanema ni ca dhiimahi

οἴη δʼ ἄμμορός ἐστι λοετρῶν Ὠκεανοῖο.

ἐσχεθέτην, σανίδες δὲ διέτμαγεν ἄλλυδις ἄλλη

ἀφῆκεν τὴν Ἰουδαίαν καὶ ἀπῆλθεν ⸀πάλιν εἰς τὴν Γαλιλαίαν.

λαοφόρον καθʼ ὁδόν· πολέες τέ ἑ θηήσαντο

na dakSiNaa vi cikite na savyaa na praaciinam aadityaa nota pashcaa

ἔσσεαι. οὐ μὲν γάρ τι νεμεσσητὸν βασιλῆα

vaajaaM+ abhi pavamaana pra gaahase

ὅς τις ἐπʼ ἤματι τῷδε ἑκὼν μεθίῃσι μάχεσθαι.

قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا

mahe nRmNaaya nRpate suvajra mahi kSatraaya pauMsyaaya shuura

οὐ κόσμῳ παρὰ ναῦφιν ἐλευσόμεθʼ αὐτὰ κέλευθα·

trir devaH pRthiviim eSa etaaM vi cakrame shatarcasam mahitvaa

na ghem anyad aa papana vajrinn apaso naviSTau

ἄκρην κὰκ κόρυθα· πλάγχθη δʼ ἀπὸ χαλκόφι χαλκός,

πινέμεναι δʼ ἐκέλευσεν, ἐπεί ῥʼ ὥπλισσε κυκειῶ.

πρῶτα μὲν ὄτρυνεν Λυκίων ἡγήτορας ἄνδρας

χαίρετον· ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον ἦ τι μάλα χρεώ,

Μέσθλην τε Γλαῦκόν τε Μέδοντά τε Θερσίλοχόν τε

Rtaavaanam aadityaM carSaNiidhRtaM raajaanaM carSaNiidhRtam

ἐννῆμαρ μὲν τοί γε ἀγίνεον ἄσπετον ὕλην·