עֶקְר֥וֹן וּבְנֹתֶ֖יהָ וַחֲצֵרֶֽיהָ׃

וּשְׁנֵ֤י קְרָשִׁים֙ עָשָׂ֔ה לִמְקֻצְעֹ֖ת הַמִּשְׁכָּ֑ן בַּיַּרְכָתָֽיִם׃

Ἕκτορ νῦν μὲν δὴ σάφα εἴσεαι οἰόθεν οἶος

ἐξ ἐμέθεν γεγαῶτα· θεοὶ δʼ ἐτέλειον ἐπαρὰς

μὴ διʼ ἐμὴν ἰότητα Ποσειδάων ἐνοσίχθων

ἰχώρ, οἷός πέρ τε ῥέει μακάρεσσι θεοῖσιν·

maa no haardi tviSaa vadhiiH

μειδήσασα δʼ ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ.

τοὺς δʼ ἐκ Πηλίου ὦσε καὶ Αἰθίκεσσι πέλασσεν·

τηλοῦ γὰρ Λυκίη Ξάνθῳ ἔπι δινήεντι,

παννύχιοι μὲν ἔπειτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ

ἔσθʼ οἵη πάρος ἔσκεν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσιν.

gobhir yavaM na carkRSat

πλήσειαν νεκύων, εἴ μοι κρείων Ἀγαμέμνων

antaH patat patatry a\sya parNam adha yaamani prasitasya tad veH

imaM stomam arhate jaatavedase ratham iva sam mahemaa maniiSayaa

ἤτοι μὲν γὰρ ἔναντα Ποσειδάωνος ἄνακτος

mRjyamaanaH suhastya samudre vaacam invasi

وَمَا أَكْثَرُ النَّاسِ وَلَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ

Αἰνείας δʼ ἑτάροισι μεθίστατο· τοὶ δὲ χάρησαν,

τεύχεά τʼ ὤμοιιν ἀφελοίμεθα, καί τινʼ ἑταίρων

ἔμπεδον, ἀλλʼ ἀλαλύκτημαι, κραδίη δέ μοι ἔξω

ἀλλʼ ὅ γʼ ἄρʼ ἢ ἥρπαξε μετάλμενος, ἠὲ καὶ αὐτὸς

إِنَّا أَرْسَلْنَا إِلَيْكُمْ رَسُولًا شَاهِدًا عَلَيْكُمْ كَمَا أَرْسَلْنَا إِلَى فِرْعَوْنَ رَسُولًا