שָׁמַ֤עְתָּ חֶרְפָּתָם֙ יְהוָ֔ה כָּל־ מַחְשְׁבֹתָ֖ם עָלָֽי׃

τλῆ δʼ Ἥρη, ὅτε μιν κρατερὸς πάϊς Ἀμφιτρύωνος

γαίης νέρθε καθεῖσε καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης·

ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐνέπνευσεν μένος ἠΰ.

θῆκʼ ἐς ἀγῶνα φέρων, κατὰ δʼ ἀσπίδα καὶ τρυφάλειαν

τὸν δὲ μετʼ Ἀτρεΐδαι Ἀγαμέμνων καὶ Μενέλαος,

καὶ νήεσσʼ ἡγήσατʼ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἴσω

πληθύν, ὡς ὁπότε νέφεα Ζέφυρος στυφελίξῃ

καὶ δή μοι γέρας αὐτὸς ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς,

τίπτέ με Πηλέος υἱὲ ποσὶν ταχέεσσι διώκεις

κέκλυθι νῦν καὶ ἐμεῖο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη·

Neither shalt thou countenance a poor man in his cause.

ὅττι θεῶν τίς σʼ ἦγε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ

ἀμφότεροι, σὺ μὲν ἐν Τροίῃ Πριάμου κατὰ δῶμα,

pra nuunaM jaayataam ayam manus tokmeva rohatu

sa vaajaM yaataapaduSpadaa yan sva\rSaataa pari Sadat saniSyan

πέτρῃ ἐφʼ ὑψηλῇ μεγάλα κλάζοντε μάχωνται,

raarandhi savaneSu Na eSu stomeSu vRtrahan

Τρωσὶν δʼ ἔλπετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἑκάστου

ἐσθλά, τά σε προτί φασιν Ἀχιλλῆος δεδιδάχθαι,

maho raayaH saatim agne apaa vRdhi

naktoSaasaa varNam aamemyaane dhaapayete shishum ekaM samiicii

εἰ δʼ ἂν ἐμοὶ τιμὴν Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες