כַּחֹ֤מֶץ ׀ לַשִּׁנַּ֗יִם וְכֶעָשָׁ֥ן לָעֵינָ֑יִם כֵּ֥ן הֶ֝עָצֵ֗ל לְשֹׁלְחָֽיו׃

إِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْأَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَإِلَيْنَا يُرْجَعُونَ

σή μʼ ἄλοχος στυφέλιξε πάτερ λευκώλενος Ἥρη,

ἡνία λεύκʼ ἐλέφαντι χαμαὶ πέσον ἐν κονίῃσιν.

αὐτίκʼ Ὀϊλιάδην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

harishcandro marudgaNaH

ἐς Πηλῆʼ ἱκέτευσε καὶ ἐς Θέτιν ἀργυρόπεζαν·

أَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنِينَ

Rdhag itthaa sa martyaH shashame devataataye

paataa vRtrahaa sutam aa ghaa gaman naare asmat

nRbhir yato vi niiyase

τάων μοι περὶ κῆρι τιέσκετο Ἴλιος ἱρὴ

ἄλλοτε πὰρ Σιμόεντι θέων ἐπὶ Καλλικολώνῃ.

ἔνθα καθεζόμενοι ἔπεʼ ἀλλήλοισι πίφαυσκον·

σὺν κυσὶ καὶ δούρεσσι φυλάσσοντας περὶ μῆλα,

πᾶσιν ὀρίνθη θυμός· ἀτὰρ καλλίτριχες ἵπποι

ἄστεος αἰθομένοιο, θεῶν δέ ἑ μῆνις ἀνῆκε,

paahi no didyutaH patantyaaH

madaaya haryataaya te tuviSTamaaya dhaayase

ἧσθαι ἐνὶ κλισίῃσι λιλαίομαι, ἀλλὰ μάχεσθαι.

vidhyataa vidyutaa rakSaH

παρδαλέην ὤμοισιν ἔχων καὶ καμπύλα τόξα

ὅσση ἄρα Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἔπλετο φωνὴ

φύλλα τὰ μέν τʼ ἄνεμος χαμάδις χέει, ἄλλα δέ θʼ ὕλη