וְשַׂמְתִּ֥י כָל־ הָרַ֖י לַדָּ֑רֶךְ וּמְסִלֹּתַ֖י יְרֻמֽוּן׃

בְּנֵי־ פֶ֖רֶץ חֶצְר֥וֹן וְחָמֽוּל׃

לָ֭קַחַת מוּסַ֣ר הַשְׂכֵּ֑ל צֶ֥דֶק וּ֝מִשְׁפָּ֗ט וּמֵישָׁרִֽים׃

ἰῷ ἀπὸ νευρῆς· τὸν μέν τʼ ἤλυξε πόδεσσι

وَحَنَانًا مِنْ لَدُنَّا وَزَكَاةً وَكَانَ تَقِيًّا

Then he openeth the ears of men, and sealeth their instruction,

ἑστήκει πρόσθε πρυμνὸς παχύς, αὐτὰρ ὕπερθεν

ἐν δὲ μετώπῳ πῆξε, πέρησε δʼ ἄρʼ ὀστέον εἴσω

sa naH pavasva shaM gave shaM janaaya sham arvate

قَوَارِيرَ مِنْ فِضَّةٍ قَدَّرُوهَا تَقْدِيرًا

pra -pra kSayaaya panyase janaaya juSTo adruhe

αὐχένα τε στιβαρὸν καὶ στήθεα λαχνήεντα,

νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

Thou art all fair, my love; there is no spot in thee.

νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

εὐρεῖαν μεγάλην, ἐν δὲ σκόλοπας κατέπηξεν·

μή ποτέ τις εἴπῃσι κακώτερος ἄλλος ἐμεῖο·

κικλήσκουσʼ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν

ἐκ Τροίης ἀέκοντας ἀπωσέμεν υἷας Ἀχαιῶν.

οὔτέ ποτʼ ἠέλιον σῶν ἔμμεναι οὔτε σελήνην·

yas te mado vareNyas tenaa pavasvaandhasaa

mimiite asya yojanaa vi sukratuH

dhenuur vaashro aviivashat

πεζὸς γὰρ τὰ πρῶτα λιπὼν νέας ἀμφιελίσσας