זִ֥יף וָטֶ֖לֶם וּבְעָלֽוֹת׃

εὐνῇ ἔνι μαλακῇ· παρὰ δʼ ἔντεα ποικίλʼ ἔκειτο

πάντες ἀνήϊξαν καὶ δεικανόωντο δέπασσιν.

إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا

στῆ δʼ ὄπιθεν, πλῆξεν δὲ μετάφρενον εὐρέε τʼ ὤμω

varuutriiM dhiSaNaaM vaha

κασσιτέρου· μία δʼ οἴη ἀταρπιτὸς ἦεν ἐπʼ αὐτήν,

ζαχρειῶν ἀνέμων, οἵ τε νέφεα σκιόεντα

What time I am afraid, I will trust in thee.

indra kSatraasamaatiSu rathaproSTheSu dhaaraya

gomad dasraa hiraNyavat

ya indra somapaatamo madaH shaviSTha cetati

ὣς ἄρʼ ἐμέλλετε τῆλε φίλων καὶ πατρίδος αἴης

أَأَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ

ἡμῖν, ἀλλά ποθʼ ὧδε κατακτενέεσθε καὶ ὔμμες.

وَكُلُّهُمْ آتِيهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَرْدًا

φραζώμεσθʼ ὥς κέν μιν ἀρεσσάμενοι πεπίθωμεν

θυμῷ ἦρα φέροντες ἀφεστᾶσʼ οὐδὲ μάχονται.

θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι θεοὶ θέσαν εἵνεκα κούρης

πρηνὴς ἐν κονίῃσιν ἐπὶ στόμα· πὰρ δέ οἱ ἔστη

κάρτεϊ καὶ σθένεϊ σφετέρῳ· ἀλλʼ αὐτὸς Ἀπόλλων

γαίης· ἀμφὶ δὲ ὄσσε κελαινὴ νὺξ ἐκάλυψε.

τείχεος ἆσσον ἴσαν σάκεʼ ὤμοισι κλίναντες.

ἤϊσαν ἀμφότεροι· μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς