ה֣וֹן עָ֭שִׁיר קִרְיַ֣ת עֻזּ֑וֹ מְחִתַּ֖ת דַּלִּ֣ים רֵישָֽׁם׃

τόσσῃ ἄρα Τρῶες ἰαχῇ ἴσαν. αὐτὰρ Ἀχαιοὶ

πίονα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι,

yudhmaM santam anarvaaNaM somapaam anapacyutam

vRSaayam indra te ratha uto te vRSaNaa harii

فَهَلْ تَرَى لَهُمْ مِنْ بَاقِيَةٍ

indro no raadhasaa gamat

أَيُشْرِكُونَ مَا لَا يَخْلُقُ شَيْئًا وَهُمْ يُخْلَقُونَ

ἦ μάλα δή τινα Κύπρις Ἀχαιϊάδων ἀνιεῖσα

ἀξέμεν ἐξ ὄρεος, μάλα δὲ Τρῶες δεδίασιν.

ἀλλά τις ἀρτιεπὴς καὶ ἐπίκλοπος ἔπλεο μύθων,

وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ

puurviir iSa iSayantaav ati kSapaH

الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ

tvaM soma suura eSas tokasya saataa tanuunaam

nahi Smaa te shataM cana raadho varanta aamuraH

mahii mitrasya saadhathas tarantii pipratii Rtam

εἴ κεν ἐγὼ κεφαλήν τε τεὴν καὶ τεύχεʼ ἐνείκας

πλευρά, τά οἱ κύψαντι παρʼ ἀσπίδος ἐξεφαάνθη,

يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ

indra vaajaaya ghRSvaye

aa deveSu yatata aa suviirya aa shaMsa uta nRNaam

yathaa vashanti devaas tathed asat tad eSaaM nakir aa minat

sapatniim me paraa dhama patim me kevalaM kuru