לַמְנַצֵּ֥חַ מִזְמ֗וֹר לְדָוִ֥ד שִֽׁיר׃

לַמְנַצֵּ֥חַ לְדָוִ֗ד מִזְמ֥וֹר שִֽׁיר׃

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ

أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَى

aakhuM cid eva deva soma

evaa hy a\sya kaamyaa stoma ukthaM ca shaMsyaa

He that hath ears to hear, let him hear.

كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ

ἐς μέσον ἀμφοτέρω συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι

Ἄσιον ἀμφὶ ἄνακτα καὶ Ἰαμενὸν καὶ Ὀρέστην

ἀθάνατοι· σὺ δὲ θᾶσσον Ἀθηναίῃ ἐπιτεῖλαι

tyaM cid atrim Rtajuram artham ashvaM na yaatave

ἀλλʼ ἡμεῖς μὲν ἔπειτα καθεζώμεσθα κιόντες

maa devaa maghavaa riSat

saakaM yakSma pra pata caaSeNa kikidiivinaa

Πηλεΐδης δʼ ἐξαῦτις ἀταρτηροῖς ἐπέεσσιν

kRdhi tokaaya jiivase

nakiH sudaaso ratham pary aasa na riiramat

Πάτροκλον νηυσὶν πελασαίατο τεθνηῶτα.

brahmaa kRNota panya it

μαρναμένοισι πέποιθα σαωσέμεναι νέας ἁμάς·

suvidvaaMsaM carkRtyaM caraNiinaam