נְקַדְּמָ֣ה פָנָ֣יו בְּתוֹדָ֑ה בִּ֝זְמִר֗וֹת נָרִ֥יעַֽ לֽוֹ׃

לִ֖י יִזְעָ֑קוּ אֱלֹהַ֥י יְֽדַעֲנ֖וּךָ יִשְׂרָאֵֽל׃

זְ֭מִרוֹת הָֽיוּ־ לִ֥י חֻקֶּ֗יךָ בְּבֵ֣ית מְגוּרָֽי׃

אֲ֭זַי עָבַ֣ר עַל־ נַפְשֵׁ֑נוּ הַ֝מַּ֗יִם הַזֵּֽידוֹנִֽים׃

וַיִּֽהְיוּ֙ כָּל־ יְמֵי־ שֵׁ֔ת שְׁתֵּ֤ים עֶשְׂרֵה֙ שָׁנָ֔ה וּתְשַׁ֥ע מֵא֖וֹת שָׁנָ֑ה וַיָּמֹֽת׃

זֶ֤ה עֶ֣שֶׂר פְּ֭עָמִים תַּכְלִימ֑וּנִי לֹֽא־ תֵ֝בֹ֗שׁוּ תַּהְכְּרוּ־ לִֽי׃

וּשְׁמַרְתֶּם֙ מִצְוֺתַ֔י וַעֲשִׂיתֶ֖ם אֹתָ֑ם אֲנִ֖י יְהוָֽה׃

Now when Jesus was in Bethany, in the house of Simon the leper,

yena gachathaH sukRto duroNaM tena naraa vartir asmabhyaM yaatam

maadhyaMdinasya savanasya dhaanaaH puroLaasham indra kRSveha caarum

maa haasmahi prajayaa maa tanuubhir maa radhaama dviSate soma raajan

idam itthaa raudraM guurtavacaa brahma kratvaa shacyaam antar aajau

idaM vaam andhaH pariSiktam asme aasadyaasmin barhiSi maadayethaam

οἳ δʼ ὅτε δή ῥʼ ἐς χῶρον ἕνα ξυνιόντες ἵκοντο,

And Rabbith, and Kishion, and Abez,

aryamaNaM varuNaM somam ashvinaa sarasvatii naH subhagaa mayas karat

दैवी ह्येषा गुणमयी मम माया दुरत्यया । मामेव ये प्रपद्यन्ते मायामेतां तरन्ति ते

بَلَى إِنَّ رَبَّهُ كَانَ بِهِ بَصِيرًا

yuvaM dakSaM dhRtavrata mitraavaruNa duuLabham

إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَاتَّبَعُوا أَمْرَ فِرْعَوْنَ وَمَا أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ

قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا

Will he esteem thy riches? no, not gold, nor all the forces of strength.

girer iva pra rasaa asya pinvire datraaNi purubhojasaH

كَلَّا بَلْ رَانَ عَلَى قُلُوبِهِمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ