כִּ֤י לֹ֣א סָ֭גַר דַּלְתֵ֣י בִטְנִ֑י וַיַּסְתֵּ֥ר עָ֝מָ֗ל מֵעֵינָֽי׃

וְלֹֽא־ תַעֲנֶ֥ה בְרֵֽעֲךָ֖ עֵ֥ד שָֽׁוְא׃

אַֽל־ תֵּט־ יָמִ֥ין וּשְׂמֹ֑אול הָסֵ֖ר רַגְלְךָ֣ מֵרָֽע׃

הַלְאֵ֥ל יִסְכָּן־ גָּ֑בֶר כִּֽי־ יִסְכֹּ֖ן עָלֵ֣ימוֹ מַשְׂכִּֽיל׃

בְּנֵ֣י בֵֽית־ לָ֔חֶם מֵאָ֖ה עֶשְׂרִ֥ים וּשְׁלֹשָֽׁה׃

And thou shalt write them upon the posts of thy house, and on thy gates.

naro yad vaam ashvinaa stomam aavan sadhastutim aajamiiLhaaso agman

πολλοὶ μὲν βόες ἀργοὶ ὀρέχθεον ἀμφὶ σιδήρῳ

ذُوقُوا فِتْنَتَكُمْ هَذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ

tavaahaM shuura raatibhiH praty aayaM sindhum aavadan

iSaM rayim paprathad vaajam asme yuuyam paata svastibhiH sadaa naH

إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطَانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ

pitaa maataa bhraatara enam aahur na jaaniimo nayataa baddham etam

ya aahanaa duhitur vakSaNaasu ruupaa minaano akRNod idaM naH

यच्छ्रेयः स्यान्निश्चितं ब्रूहि तन्मे शिष्यस्तेऽहं शाधि मां त्वां प्रपन्नम्

RSvaa ta indra sthavirasya baahuu upa stheyaama sharaNaa bRhantaa

μήτι δʼ ἡνίοχος περιγίγνεται ἡνιόχοιο.

hiraNyaruupaH sa hiraNyasaMdRg apaaM napaat sed u hiraNyavarNaH

He made also bases, and lavers made he upon the bases;

nakiH pariSTir maghavan maghasya te yad daashuSe dashasyasi

But he that shall endure unto the end, the same shall be saved.

فَهَلْ يَنْتَظِرُونَ إِلَّا مِثْلَ أَيَّامِ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِهِمْ قُلْ فَانْتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ὑπʼ ἀμάξῃσιν βόας ἡμιόνους τε

tam id vocemaa vidatheSu shambhuvam mantraM devaa anehasam