יִלְבְּשׁ֣וּ שׂוֹטְנַ֣י כְּלִמָּ֑ה וְיַעֲט֖וּ כַמְעִ֣יל בָּשְׁתָּֽם׃

אֶ֣רֶץ פְּ֭רִי לִמְלֵחָ֑ה מֵ֝רָעַ֗ת יֹ֣שְׁבֵי בָֽהּ׃

נוֹחָה֙ הָֽרְבִיעִ֔י וְרָפָ֖א הַחֲמִישִֽׁי׃

תִּ֭תְהַפֵּךְ כְּחֹ֣מֶר חוֹתָ֑ם וְ֝יִֽתְיַצְּב֗וּ כְּמ֣וֹ לְבֽוּשׁ׃

And every island fled away, and the mountains were not found.

τῷ δὲ Μέγης ἐπόρουσεν ἰδών· ὃ δʼ ὕπαιθα λιάσθη

Oh that I were as in months past, as in the days when God preserved me;

vaishvaanaraH sahasaa pRSTo agniH sa no divaa sa riSaH paatu naktam

πλὴν ἰδοὺ ἡ χεὶρ τοῦ παραδιδόντος με μετʼ ἐμοῦ ἐπὶ τῆς τραπέζης·

ἐγγὺς ὅδε κλονέων· νῦν οἴω λοίγιʼ ἔσεσθαι.

ῥηϊδίως συνέαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσιν

ἵπποι δʼ οἵδε γεραιὲ νεήλυδες οὓς ἐρεείνεις

indraavaruNaa made asya maayino .apinvatam apitaH pinvataM dhiyaH

tvaaM raatiSaaco adhvareSu sashcire tve devaa havir adanty aahutam

πολλὰ δʼ ὅ γε προθέλυμνα χαμαὶ βάλε δένδρεα μακρὰ

οἳ μὲν ἄρʼ ἐν προδόμῳ δόμου αὐτόθι κοιμήσαντο

agnir vishvaany apa duSkRtaany ajuSTaany aare asmad dadhaatu

وَضَرَبَ لَنَا مَثَلًا وَنَسِيَ خَلْقَهُ قَالَ مَنْ يُحْيِي الْعِظَامَ وَهِيَ رَمِيمٌ

εἰς γὰρ χολὴν πικρίας καὶ σύνδεσμον ἀδικίας ὁρῶ σε ὄντα.

τῷ δʼ οὔ πώ τις ὁμοῖος ἐπιχθόνιος γένετʼ ἀνὴρ

ayaM rocayad aruco rucaano\ .ayaM vaasayad vy R\tena puurviiH

εὗρʼ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον

τῶν μιν ἐπερχομένων ὅμαδος καὶ δοῦπος ἔγειρεν,

babhrave nu svatavase .aruNaaya divispRshe