מוּסַ֣ר כְּלִמָּתִ֣י אֶשְׁמָ֑ע וְ֝ר֗וּחַ מִֽבִּינָתִ֥י יַעֲנֵֽנִי׃

וַתִּתְעַטֵּ֣ף עָלַ֣י רוּחִ֑י בְּ֝תוֹכִ֗י יִשְׁתּוֹמֵ֥ם לִבִּֽי׃

aMseSv aa marutaH khaadayo vo vakSassu rukmaa upashishriyaaNaaH

mota suuro aha evaa cana griivaa aadadhate veH

δειδιότες· μάλα γάρ τε κατεσθίει ὅν κε λάβῃσιν·

ugraM te paajo nanv aa rurudhre vashii vashaM nayasa ekaja tvam

At that time Abijah the son of Jeroboam fell sick.

τῇ ῥα βοῶν κέχυτʼ ὄνθος ἀποκταμένων ἐριμύκων,

punaano ruupe avyaye vishvaa arSann abhi shriyaH

Is my strength the strength of stones? or is my flesh of brass?

τεῖχος δʼ οὐκ ἔχραισμε τετυγμένον, οὐδέ τι τάφρος,

maruto maarutasya na aa bheSajasya vahataa sudaanavaH

pra yat kRte camase marmRjad dharii piitvaa madasya haryatasyaandhasaH

ἀλκὴν δʼ οὔ τοι δῶκεν, ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.

وَلِكُلٍّ دَرَجَاتٌ مِمَّا عَمِلُوا وَلِيُوَفِّيَهُمْ أَعْمَالَهُمْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ

πρεσβυτάτην δʼ ὤπυιε θυγατρῶν Ἱπποδάμειαν

yame iva yatamaane yad aitam pra vaam bharan maanuSaa devayantaH

χηνῶν ἢ γεράνων ἢ κύκνων δουλιχοδείρων

ud u brahmaaNy airata shravasyendraM samarye mahayaa vasiSTha

o shruSTir vidathyaaaa\ sam etu prati stomaM dadhiimahi turaaNaam

pashyan hiraNyacakraan ayodaMSTraan vidhaavato varaahuun

χηνῶν ἢ γεράνων ἢ κύκνων δουλιχοδείρων,

πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία

وَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ أَمْلَيْتُ لَهَا وَهِيَ ظَالِمَةٌ ثُمَّ أَخَذْتُهَا وَإِلَيَّ الْمَصِيرُ