אֲרִי־ נֹ֭הֵם וְדֹ֣ב שׁוֹקֵ֑ק מֹשֵׁ֥ל רָ֝שָׁ֗ע עַ֣ל עַם־ דָּֽל׃

מִזְּקֵנִ֥ים אֶתְבּוֹנָ֑ן כִּ֖י פִקּוּדֶ֣יךָ נָצָֽרְתִּי׃

גַּם־ בְּנֵי־ נֹ֖ף ותחפנס וְתַחְפַּנְחֵ֑ס יִרְע֖וּךְ קָדְקֹֽד׃

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε πέρ σε βοῶν ἄπο μοῦνον ἐόντα

asmaakam aayur vardhayann abhimaatiiH sahamaanaH

tad vaaM naraa shaMsyaM raadhyaM caabhiSTiman naasatyaa varuutham

αἴγλη δʼ οὐρανὸν ἷκε, γέλασσε δὲ πᾶσα περὶ χθὼν

eSa pratnena vayasaa punaanas tiro varpaaMsi duhitur dadhaanaH

Thou hast enlarged my steps under me, that my feet did not slip.

Νέστορος υἱὸν ἔρυτο καὶ ἐν πολλοῖσι βέλεσσιν.

For where a testament is, there must also of necessity be the death of the testator.

akriiLan kriiLan harir attave .adan vi parvashash cakarta gaam ivaasiH

अनन्तश्चास्मि नागानां वरुणो यादसामहम् । पितॄणामर्यमा चास्मि यमः संयमतामहम्

τέκμωρ· οὐ γὰρ ἐμὸν παλινάγρετον οὐδʼ ἀπατηλὸν

rathaaya naavam uta no gRhaaya nityaaritraam padvatiiM raasy agne

πυκνὸν καὶ μαλακόν, ὃς ἀπὸ χθονὸς ὑψόσʼ ἔεργε.

ye yudhyante pradhaneSu shuuraaso ye tanuutyajaH

naasatyaav abruvan devaaH punar aa vahataad iti

ὀξέα κεκλήγων φλογὶ εἴκελος Ἡφαίστοιο

tvayaa vaajaM vaajayanto jayemaabhi Syaama pRtsutiir martyaanaam

وَلَقَدْ خَلَقْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعَ طَرَائِقَ وَمَا كُنَّا عَنِ الْخَلْقِ غَافِلِينَ

λίην ἄχθομαι ἕλκος ὅ με βροτὸς οὔτασεν ἀνὴρ

τῇσιν δʼ Ἀνδρομάχη λευκώλενος ἦρχε γόοιο

tvaam aapaH parisrutaH pari yanti svasetavo nabhantaam anyake same