מֵ֭עוֹלָם נִסַּ֥כְתִּי מֵרֹ֗אשׁ מִקַּדְמֵי־ אָֽרֶץ׃

עַד־ מָתַ֥י תִּשְׁפְּטוּ־ עָ֑וֶל וּפְנֵ֥י רְ֝שָׁעִ֗ים תִּשְׂאוּ־ סֶֽלָה׃

כָּל־ הַיָּדַ֖יִם תִּרְפֶּ֑ינָה וְכָל־ בִּרְכַּ֖יִם תֵּלַ֥כְנָה מָּֽיִם׃

וְיִפְתָּ֥ח וְאַשְׁנָ֖ה וּנְצִֽיב׃

τρεῖς τε κασιγνήτους, τούς μοι μία γείνατο μήτηρ,

νῦν δέ με λευγαλέῳ θανάτῳ εἵμαρτο ἁλῶναι

ὅς τε μένει κολοσυρτὸν ἐπερχόμενον πολὺν ἀνδρῶν

Ἥφαιστε σχέο τέκνον ἀγακλεές· οὐ γὰρ ἔοικεν

minantaa dasyor ashivasya maayaa anupuurvaM vRSaNaa codayantaa

وَإِذْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ

τὸν βάλε νείαιραν κατὰ γαστέρα, λῦσε δὲ γυῖα.

upa tvaa juhvo\ mama ghRtaaciir yantu haryata

ἀλγήσας δʼ ἀχρεῖον ἰδὼν ἀπομόρξατο δάκρυ.

ἠδʼ ἔτι καὶ λύσει· τοῦ γὰρ κράτος ἐστὶ μέγιστον.

uta tvaabadhiraM vayaM shrutkarNaM santam uutaye

Πηλεΐδην λούσασθαι ἄπο βρότον αἱματόεντα.

Rjraaso maa pRthiviSThaaH sudaasas tokaM tokaaya shravase vahanti

لَقَدْ أَنْزَلْنَا إِلَيْكُمْ كِتَابًا فِيهِ ذِكْرُكُمْ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

φίλε κασίγνητε κόμισαί τέ με δός τέ μοι ἵππους,

εὔχομαι ἐκγεγάμεν, μήτηρ δέ μοί ἐστʼ Ἀφροδίτη·

ἔκτοσθεν δὲ βαθεῖαν ὀρύξομεν ἐγγύθι τάφρον,

ἀλλὰ φόνος τε καὶ αἷμα καὶ ἀργαλέος στόνος ἀνδρῶν.

ἦμος δʼ ἑωσφόρος εἶσι φόως ἐρέων ἐπὶ γαῖαν,

ἀνδρῶν· ἐν δὲ μέσοισι κορύσσετο δῖος Ἀχιλλεύς.