מֵעַ֖י רֻתְּח֥וּ וְלֹא־ דָ֗מּוּ קִדְּמֻ֥נִי יְמֵי־ עֹֽנִי׃

וְשַׂמְתִּ֣י לָעַ֣ד זַרְע֑וֹ וְ֝כִסְא֗וֹ כִּימֵ֥י שָׁמָֽיִם׃

οὔατʼ ἀκουέμεν ἐστί, νόος δʼ ἀπόλωλε καὶ αἰδώς.

καὶ δʼ αὐτὸς ὃν θυμὸν ὀνήσεται αἴ κε φύγῃσι

μᾶλλον ἐμοὶ ἔσεαι· τὸ δέ τοι καὶ ῥίγιον ἔσται.

uta vaa yaH sahasya pravidvaan marto martam marcayati dvayena

apo mahi vyayati cakSase tamo jyotiS kRNoti suunarii

αὐτὰρ ἐγὼ τόδε κῦδος Ἀχιλλῆϊ προτιάπτω

ojas tad asya titviSa ubhe yad samavartayat

τῶν ἄλλων μετά γʼ αὐτόν· ὃ δʼ ἔπρεπε καὶ διὰ πάντων.

yuvoH kraaNaaya sakhyair abhi Syaama rakSasaH

θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν

أَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ أَفَأَنْتَ تَكُونُ عَلَيْهِ وَكِيلًا

atyaa iva subhva\sh caarava sthana maryaa iva shriyase cetathaa naraH

Τρῶες θεσπεσίῳ ὁμάδῳ· Δαναοὶ δʼ ἐπέχυντο

The son of Zuph, the son of Elkanah, the son of Mahath, the son of Amasai,

pra kaaravo mananaa vacyamaanaa devadriiciiM nayata devayantaH

ime somaaso adhi turvashe yadaav ime kaNveSu vaam atha

καὶ Μελίβοιαν ἔχον καὶ Ὀλιζῶνα τρηχεῖαν,

κὰδ δʼ Ἀγαμέμνων εἷσεν ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς·

For they loved the praise of men more than the praise of God.

ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Τρώεσσι γεγωνώς·

ὀρνύμεναι Δαναούς· δὴ γὰρ νόος ἐτράπετʼ αὐτοῦ.

ayaM suurya ivopadRg ayaM saraaMsi dhaavati