לְ֭פָנִים הָאָ֣רֶץ יָסַ֑דְתָּ וּֽמַעֲשֵׂ֖ה יָדֶ֣יךָ שָׁמָֽיִם׃

תָּֽשֶׁת־ חֹ֭שֶׁךְ וִ֣יהִי לָ֑יְלָה בּֽוֹ־ תִ֝רְמֹ֗שׂ כָּל־ חַיְתוֹ־ יָֽעַר׃

וְיִֽהְי֣וּ חַיִּ֣ים לְנַפְשֶׁ֑ךָ וְ֝חֵ֗ן לְגַרְגְּרֹתֶֽיךָ׃

לְ֭מַעַן יֵחָלְצ֣וּן יְדִידֶ֑יךָ הוֹשִׁ֖יעָה יְמִֽינְךָ֣ וַעֲנֵֽנִי׃

δέγμενος Αἰακίδην ὁπότε λήξειεν ἀείδων,

ὣς τὸν μὲν λίπε θυμός, ἐπʼ αὐτῷ δʼ ἔργον ἐτύχθη

εὔχεται ἐκγεγάμεν, μήτηρ δέ οἵ ἐστʼ Ἀφροδίτη.

ἴσην ἀμφοτέροισι βίην καὶ κῦδος ὄπασσον.

Ζεὺς καὶ ἐγώ, τρίτατος δʼ Ἀΐδης ἐνέροισιν ἀνάσσων.

γιγνώσκω γὰρ Ἄρηα μάχην ἀνὰ κοιρανέοντα.

αἳ δή τοι τάχα νηυσὶν ὀχήσονται γλαφυρῇσι,

ἀμφὶ δέ τʼ ἀΐσσονται, ὑπαὶ δέ τε κόμπος ὀδόντων

kaasiit pramaa pratimaa kiM nidaanam aajyaM kim aasiit paridhiH ka aasiit

σμερδαλέῳ, τὸν ἕεστο περὶ χροΐ, δοιὰ δὲ χερσὶ

pari priyaH kalashe devavaata indraaya somo raNyo madaaya

κὰδ δὲ μέσον τάφρου καὶ τείχεος ἷζον ἰόντες·

ἔνθʼ αὖ Σαρπηδὼν μὲν ἀπήμβροτε δουρὶ φαεινῷ,

vishvo yasya vrate jano daadhaara dharmaNas pateH

κροσσάων ἐπέβαινον ἀκαχμένα δούρατʼ ἔχοντες,

τοὔνεκα δὴ νῦν δεῦρο δολοφρονέουσα παρέστης;

κάππεσον ἐν κονίῃσι καὶ ἡμιθέων γένος ἀνδρῶν·

ἂψ ὄχεα τρόπεον· ὄσσοντο γὰρ ἄλγεα θυμῷ.

sadaa paahy abhiSTaye medataaM vedataa vaso

so arciSaa pRthiviiM dyaam utemaam Rjuuyamaano atapan mahitvaa