הֲיָרֹ֨עַ בַּרְזֶ֧ל ׀ בַּרְזֶ֛ל מִצָּפ֖וֹן וּנְחֹֽשֶׁת׃

כֶּ֣סֶף סִ֭יגִים מְצֻפֶּ֣ה עַל־ חָ֑רֶשׂ שְׂפָתַ֖יִם דֹּלְקִ֣ים וְלֶב־ רָֽע׃

na siim adeva aapad iSaM diirghaayo martyaH

οὐ δέμας οὐδὲ φυήν, οὔτʼ ἂρ φρένας οὔτέ τι ἔργα.

divaH piiyuuSam uttamaM somam indraaya vajriNe

ὕπνος ἔχε γλυκερὸς πολλὰ φρεσὶν ὁρμαίνοντα.

For to me to live is Christ, and to die is gain.

shaviSTha vajrinn ojasaa pRthivyaa niH shashaa ahim arcann anu svaraajyam

وَمَا عَلَيْنَا إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ

τὸν δʼ ὡς οὖν ἀπάνευθεν ἴδεν νεφεληγερέτα Ζεὺς

βέλτερον αὖτʼ ἔριδι ξυνελαυνέμεν ὅττι τάχιστα·

shravaH suuribhyo amRtaM vasutvanam

δώροισίν τʼ ἀγανοῖσιν ἔπεσσί τε μειλιχίοισι.

οἳ μὲν ἔπειτʼ ἀναβάντες ἐπέπλεον ὑγρὰ κέλευθα,

وَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا يَخَافُ ظُلْمًا وَلَا هَضْمًا

οἵ μʼ ἐν σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδʼ ἀτίταλλον

Πατρόκλοιο πόδα μεγαλήτορος ἧκε χαμᾶζε

τῶν ἄλλος μὲν ἀποφθίσθω, ἄλλος δὲ βιώτω,

οὐδʼ ἀγορέων, ἵνα τʼ ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσι.

إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَاسْتَكْبَرُوا وَكَانُوا قَوْمًا عَالِينَ

τοὺς δʼ ὡς οὖν ἐνόησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη

uta tye maa dhvanya\sya juSTaa lakSmaNya\sya suruco yataanaaH

ὡς καὶ νῦν ἔσσεσθαι ὀΐομαι· οὐ γὰρ ἄτερ γε

στῆ δὲ παρὰ Πρίαμον Διὸς ἄγγελος, ἠδὲ προσηύδα