תֶּ֤רֶב ׀ גְּֽדֻלָּתִ֗י וְתִסֹּ֥ב תְּֽנַחֲמֵֽנִי׃

δέγμενος ὁππότε ναῦφιν ἀφορμηθεῖεν Ἀχαιοί·

divas putraasa etaa na yetira aadityaasas te akraa na vaavRdhuH

بَشِيرًا وَنَذِيرًا فَأَعْرَضَ أَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ

ἕστασαν ὡς ὅτε τε δρύες οὔρεσιν ὑψικάρηνοι,

Ἱππόλοχος δʼ ἀπόρουσε, τὸν αὖ χαμαὶ ἐξενάριξε

aa tvaa harayo vRSaNo yujaanaa vRSarathaaso vRSarashmayo .atyaaH

καί νύ κέ οἱ πόρεν ἵππον, ἐπῄνησαν γὰρ Ἀχαιοί,

tritaH kuupe .avahito devaan havata uutaye

γηθοσύνῃ δὲ θάλασσα διίστατο· τοὶ δὲ πέτοντο

τῷ δʼ ἐπὶ Τυδεΐδης ὦρτο κρατερὸς Διομήδης,

τῷ δʼ ἐπὶ Τυδεΐδης ὦρτο κρατερὸς Διομήδης,

The isles saw it, and feared; the ends of the earth were afraid, drew near, and came.

γῆρας· καὶ δέ νυ τῷ γε πατὴρ τοιόσδε τέτυκται

مَا آمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَاهَا أَفَهُمْ يُؤْمِنُونَ

yuvaaM hi yantiindavo nimnam aapo na sadhrya\k

ὡς δὲ ἴδεν νεῦρόν τε καὶ ὄγκους ἐκτὸς ἐόντας

ashvinaa hariNaav iva gauraav ivaanu yavasam

ashvaavatiiM somaavatiim uurjayantiim udojasaM \.\

And when they were escaped, then they knew that the island was called Melita.

ye te shuSmaM ye taviSiim avardhann arcanta indra marutas ta ojaH

Wherefore, O harlot, hear the word of the LORD:

σμερδαλέον δʼ ἐβόησεν ἐποτρύνων Ὀδυσῆα·

τὸν δʼ Ἑλένη μύθοισι προσηύδα μειλιχίοισι·