אֲנִ֣י לְדוֹדִ֔י וְעָלַ֖י תְּשׁוּקָתֽוֹ׃

anu tvaa rodasii ubhe cakraM na varty etasham

κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιμεν

ῥηξόμεθα σθένεϊ μεγάλῳ, εἴξωσι δʼ Ἀχαιοί,

πάντας γὰρ φιλέεσκεν ὁδῷ ἔπι οἰκία ναίων.

οὐδὲ σύ γʼ ἔδεισας μένεα πνείοντας Ἀχαιούς,

vide vRdhasya dakSaso mahaan hi SaH

καλόν τοι σὺν ἐμοὶ τὸν κήδειν ὅς κʼ ἐμὲ κήδῃ·

πᾶν πεδίον κατέχουσι μάχῃ νικῶντες Ἀχαιούς.

ὅσσον Πάνθου υἷες ἐϋμμελίαι φρονέουσιν.

πατρὸς δʼ εἴμʼ ἀγαθοῖο, θεὰ δέ με γείνατο μήτηρ·

τὸν δʼ ὡς οὖν ἐνόησεν Ἀλέξανδρος θεοειδὴς

janaM-janaM janyo naati manyate visha aa kSeti vishyo\ vishaM-visham

οὔτε ποσὶν θάσσων οὔτʼ ἄλκιμος ὡς σὺ μάχεσθαι·

فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ

indrasyeva vagnur aa shRNva aajau pracetayann arSati vaacam emaam

οἳ δʼ ἐπεὶ οὖν νεκροὺς ἔρυσαν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν,

shiro bibheda vRSNinaa

قَالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ الزِّينَةِ وَأَنْ يُحْشَرَ النَّاسُ ضُحًى

sutaa indraaya vajriNe somaaso dadhyaashiraH

ναίοιτε Τροίην ἐριβώλακα, τοὶ δὲ νεέσθων

πῇ δὴ συνθεσίαι τε καὶ ὅρκια βήσεται ἥμιν;

ἵπποι δὲ κρῖ λευκὸν ἐρεπτόμενοι καὶ ὀλύρας

αἰγίδʼ ἔχουσʼ ἐρίτιμον ἀγήρων ἀθανάτην τε,