וַיִּלֹּ֧נוּ הָעָ֛ם עַל־ מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹ֖ר מַה־ נִּשְׁתֶּֽה׃

וְקֶ֥דֶשׁ וְאֶדְרֶ֖עִי וְעֵ֥ין חָצֽוֹר׃

וַיִּסְע֖וּ מֵרִסָּ֑ה וַֽיַּחֲנ֖וּ בִּקְהֵלָֽתָה׃

ἶσον ἐμοὶ φάσθαι, τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι.

وَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنْ أَلْقِ عَصَاكَ فَإِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ

sahaavaa pRtsu taraNir naarvaa vyaanashii rodasii mehanaavaan

οὐ γάρ σφι σταδίῃ ὑσμίνῃ μίμνε φίλον κῆρ·

Ἕκτορος ἄντα μάλιστα λιλαίετο δῦναι ὅμιλον

ἱππῆας τάδʼ ἄεθλα δεδεγμένα κεῖτʼ ἐν ἀγῶνι.

οὐκ ἂν ἔγωγέ σε μῆνιν ἀπορρίψαντα κελοίμην

niyutvataa rathenaa yaahi daavane vaayo makhasya daavane

κόρσην· ἣ δʼ ἑτέροιο διὰ κροτάφοιο πέρησεν

ghRtasya stokaM sakRd ahna aashnaaM taad evedaM taatRpaaNaa caraami

Ἀντίλοχος, μεγάλη δὲ ποθὴ Πυλίοισιν ἐτύχθη·

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, καὶ ἀπειλήσω τό γε θυμῷ·

θηλύτεραι δὲ γυναῖκες ἐνὶ μεγάροισιν ἑκάστη

Ζεῦ πάτερ οὐ νεμεσίζῃ ὁρῶν τάδε καρτερὰ ἔργα;

ἠμὲν πρὸς νηῶν καὶ ὁμοιΐου πολέμοιο.

uta pavyaa rathaanaam adrim bhindanty ojasaa

δοιαὶ ἀναΐσσουσι Σκαμάνδρου δινήεντος.

praatar agnim praatar indraM havaamahe praatar mitraavaruNaa praatar ashvinaa

vRSaa mada indre shloka ukthaa sacaa someSu sutapaa RjiiSii

شَاكِرًا لِأَنْعُمِهِ اجْتَبَاهُ وَهَدَاهُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ

Τί δὲ καὶ ἀφʼ ἑαυτῶν οὐ κρίνετε τὸ δίκαιον;