וּבְנֵ֖י מִיכָ֑ה פִּית֥וֹן וָמֶ֖לֶךְ וְתַחְרֵֽעַ׃

And the LORD spake unto Joshua, saying,

λύσασθαι φίλον υἱόν. ὃ δὲ Τρῶας μὲν ἅπαντας

The men of Michmas, an hundred twenty and two.

aapash cid asya vrata aa nimRgraa ayaM cid vaato ramate parijman

ὦ πόποι ἦ δὴ παισὶν ἐοικότες ἀγοράασθε

ἣ δὲ μάλʼ ἀργαλέη περάαν· σκόλοπες γὰρ ἐν αὐτῇ

aa na Rte shishiihi vishvam RtvijaM sushaMso yash ca dakSate

ἐκφερέμεν πολέμοιο τεὸν φθόγγον ποθέοντε,

How is the city of praise not left, the city of my joy!

The woman saith unto him, Sir, I perceive that thou art a prophet.

νῆας ἔπι γλαφυράς· δὴ γὰρ δέος ἔμπεσε θυμῷ.

He said, Bring them hither to me.

ἀλλὰ πολὺ μείων· ὀλίγος μὲν ἔην λινοθώρηξ,

Let them now that fear the LORD say, that his mercy endureth for ever.

τλήμονα θυμὸν ἔχων, μαίμησε δέ οἱ φίλον ἦτορ·

μάρνασθʼ, ὁπποτέροισι πατὴρ Ζεὺς κῦδος ὀρέξῃ,

aayaM gauH pRshnir akramiid asadan maataram puraH

ὅς σʼ ἄξει εἷός κεν ἄγων Ἀχιλῆϊ πελάσσῃ.

νῦν μὲν δόρπον ἕλεσθε κατὰ πτόλιν ὡς τὸ πάρος περ,

καί ῥʼ ἐγγὺς στήτην διαμετρητῷ ἐνὶ χώρῳ

τοὺς δὲ ἰδοῦσʼ ἐλέησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη,

μηδʼ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.

οἵ τε πανημέριοι στυγερῷ κρίνονται Ἄρηϊ